Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Aşka gönül verince gülmeleri unuttum,
Onulmaz bir yara oldun içlendikçe kanayan;
Kederli ikindi gölgemdi yasını tuttum ,
Talihsiz bir vurgun oldun dünyamı karartan...

Korkulu bakışlarla hastanede yol alır
Son görevdeymiş gibi sürüklenir araba
Soluk benizli hastaları sedyede taşır
Ya hayırlı bir evlat ya da hısım akraba

Ümitsiz bedbinlerin izleri yansır yüzlerden

Şiirlerim hece /hece gider
Revan olur gökte nağmeler
Sevda çiçeğim derilmiş
Öbek /öbek seni bekler
26.04.18

Harmanım ben harmanım, yüreğimde;
tek satırlık fermanım .
Adım çıkmış Kara sevdaya kime
dert yanayım .
Nasıl silip atayım ,üstümden ,arınayım.
Dağ başını duman bürümüş ,eteğinde kar ;

Sevdanın tellerine mızrap ,olayım!
En acıklı türkünün en son ayağı,
Müzikal senfoninin son perdesi,
Raks ederken zevki sefa içinde;
Aşkı anlatan türkünün son güftesi.

Etme eyleme Yar! beni ele verme
Rastgele değil ki karşılaşmamız
Canım yanmaz seni kaybetsemde
Aşk rengini bulur tartışmasız

Nasılsa kendimi anlatacağım

Nereye baksam manzara değişiyor
Nereye uzansam elimden kayıp gidiyor
Hangi duvara dokunsam sıvası dökülüyor
Neyi tutsam elimde kalıyor
Nereden başlasam başa dönüyor
Nereye gitsem elim boş kalıyor

En uzun gittiğim yolumsun benim
Rica minnet değil aşk ile seven
Can dostum sevdiğim külkedimsin
Aşkı sevdayı tende can bilen

Nazende sevgilim sen herşeyimsin

Herkesten başka sevdiysen eğer ?
Eni konu gerçekten aşıktın demek.ki
(İnceden İnceden karlar düşer
Aşık ıslatan denirse nam -ı değer
İçim sıra yansımalarla ipil ipildi)*)

Her günüm böyle mi bitecek
Üzüntü kederle mi geçecek
Lakin bu böyle sürüp gitmez
Yarınlar umutsuzluğu sevmez
Aşkı sevdanın sonu gelmez