Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sorma ne haldeyim içimde yangın
Etekleri sarmış alevlerdeyim
Varın yare gidin ben ona sargın
İllâki gönlum ondadır deyin
Lâmı cimi yok bu işin ,söyleyin!

Sanki uzaktayım çok uzaklarda
Erişilmesi güç sanılan yerde
Varlığım yanında bulunmasa da
Içinde duy beni yanı başında
Lale bahçesinden Lale toplarken

Sen yoksun boş sayfa gibi
bembeyazı
Eğilmiş yazmaya çabalıyorum
Varlığınla değiştirdiğin o yazın
İlk sabahlarını anımsıyorum
Lodosun savurduğu keskin ayazın

Önce sessiz bir köşede, ilham gelir diye;
Pür dikkat odaklanırım, kulağım kirişte.
Unuttuğumu sandığım, yepyeni bir sevi/ye;
Yelken açmama zamanım geldi de geçmekte*

Her aşk vazgeçilmez apayrı bir heyecan mı?

Ne zaman ki, gönül sayfam açılsa,
Gözleri kendinden mülhem sen varsın.
Ayraç olmuş, kuru karanfilim çıksa,
Bahtı kara, yüreğimi dağlarsın.

Talihsiz vefa borcun üzerinde,

Dalıverince göz geçmişe gider
Zifiri karanlık kaplar içini
İçlendikçe gönül hasretlik çeker
Unutturamaz hiçbir şey ismini

Gel ki dolsun içimdeki şu boşluk

Ötesi çıkmaz sokaktır,dönüşü hep pişmanlık!
Umut duldasında son kez karanlıktan bakar,
Görünmez çizgidir o bir yanı bataklık;
Düşenin dostu varsa yaban olmaz buralar.

Avcı pusuda zayıf anını kollar, yazık!

Sensiz yatağım kimsesiz ve ıssız
Elimde değil kartutmuşum sanki
Ve kızak çeken köpekler tasmasız
İleride duracaklarmış gibi
Lâkin meşelikler buna yanıtsız

Bize aşktan söz etme diyor erenler haklı
Biz aşk defterini çoktan kapattık diyorlar
Sevilmemiş olmanın çocukluk hastalığı
Demeseler bile demeye getiriyorlar

Fırsat olmadı derdim nedir anlatmak için

Benzer davranış özelliklerimiz:
Karakterimizdir; kolay değişmez.
Bir şans tanısaydık, ortak gayemiz ;
Olur mu olmaz mıydı bilinmez ?