Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Seni sevmek gereksinimdir
Ekmek su gibi ararım seni
Mazide unutulmuş kimliktir
Rica minnet sorarım kendimi
Aşktan yeter ki vazgeçilmesin

Seni anmak çok zor, hikayesizim!
Bende kalan sensiz düşlediklerim;
Olmasa ne , kadar yazabilirim?
Kısa öyküm olsun, dünden r a z ı y ı m...

Sitem edecek bir alınganlığım;

Şu dağlar şu dağlar karşı yatan ulu dağlar
Sınırsız ölçüsüz yüreğime devrildikçe
İçerim kan ağlar sensizliği bölüştükçe
Lal olsa da dilim inan ki ah etsem tutar

Bu çağlar bu çağlar geleceğe destan yazar

Nasıl sığarım ben dar kalıplara
Aşk uçsuz bucaksız gökyüzü gibi
Zehir zemberek savrulsam arşa
Nasıl yaşarım bu küçücük dünyada

Sevdam beni aşar sonuz boşlukta

Sil gözyaşlarını dayanamam!
En uzun gecemin sultanı;
Mazeretin varsa ki soramam ,
Revadır beklemek eşim olmanı...

Aşkını yıllardır hep kalbimde/

Sevdası yüreğimde saklı yarim
En uzak yerlerde kaldı sensizliğim
Var olduğunu bilip yokluğunu çekmek
İçimdeki hasret hiç tükenmeyecek
Lânet olsun demek geliyor içimden

Sevdası yüreğimde saklı yarim!
En uzak yerlerde kaldı sensizliğim;
Var olduğunu bilip yokluğunu çekmek,
İçimdeki hasret hiç tükenmeyecek,
Lânet olsun demek geliyor içimden!

Seni unutamam mümkün seğil
Elimde hiç olmayan bir meyil
Mazimizdeki güzel günler için
Razı olamam bunu böyle bil
Arkadaş kalalım ayrılmayalım

Döngüsel mevsimlerin potansiyel gücünü
Ritmik işleyişin o görünmez yüzünü
Aşk ile sevmeyi öğren, bilmiyorum diyorsan
Gamı kederi bırak yarınlardan umutlan

Mum gibi eriyen şu kısacık ömrümüzde

Haydi gidelim bu yer bize yaramaz
Üstüne üstlük hç kimse sormaz
Lay lay lom desen dönüp kimse bakmaz

Yarını güvencesiz aşk olmaz.
Alınır satılır meta değildir