Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sen yoksun boş sayfa gibi
bembeyazı
Eğilmiş yazmaya çabalıyorum
Varlığınla değiştirdiğin o yazın
İlk sabahlarını anımsıyorum
Lodosun savurduğu keskin ayazın

Önce sessiz bir köşede, ilham gelir diye;
Pür dikkat odaklanırım, kulağım kirişte.
Unuttuğumu sandığım, yepyeni bir sevi/ye;
Yelken açmama zamanım geldi de geçmekte*

Her aşk vazgeçilmez apayrı bir heyecan mı?

Ne zaman ki, gönül sayfam açılsa,
Gözleri kendinden mülhem sen varsın.
Ayraç olmuş, kuru karanfilim çıksa,
Bahtı kara, yüreğimi dağlarsın.

Talihsiz vefa borcun üzerinde,

Dalıverince göz geçmişe gider
Zifiri karanlık kaplar içini
İçlendikçe gönül hasretlik çeker
Unutturamaz hiçbir şey ismini

Gel ki dolsun içimdeki şu boşluk

Günül tutkunuyum ben, mevsimleri dinlemem;
Dönemsel güzellikler ararım aşk içinden,
Sevdim mi tam severim doğadan etkilenmem,
Anlam aramam zamanı suçlayıcı söylemden.

Keder suskunuyum ben oldu olmadı bilmem;

Sevdim seni bir kere hesapsızca
En güzel duyguları seninle yaşadım
Ve de sana müptelaydım ...müptela!
İstersen sarıp sarmala sevdamı
Layık olduğu değeri ver sonunda

Sevda ateş çemberi geçme sakın yanarsın
O öyle bir yangın ki söndüremez gözyaşın
İnletir gök kubbeyi kederli ağıtların
Yazdığın şiirleri bırak mazide kalsın

Ay mehtapsız geceden sessiz sessiz kaybolur

Sevdalarımız çiçek açmaz belki de
En ücra köşesinde susuz kalır
Memnun kalmaz toprak kendi içinde
Rüzgarın ıslığı yağmurun sesi
Aşka davet eder sanki gizlice

Hayallerim var benim yere göğe sığmaz
Gönlümdeki yanardağ sensiz etkinleştikçe
Yüreğimde kızıl kor aşklar yandıkça sönmez
İçim taşar bazen lav misali püskürdükçe

Sen aşkın en saf hali altın gibi parlayan

Her yanımda sevdanın izleri
Üzüntümle uykusuz geceierim
Lal olmuş dilim tutmaz dizlerim
Yorgun düştükçe tekleyen kalbim
Aşkı anlatan duygu yüklü yüreğim