Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sorgusuz sualsiz aşık oldum
Ezeli bir rüya gibiydin sen
Varlığına çok alıştım can dostum
İçimde yer ettin bir bilebilsen
Lal olsa dilim tutulsa da nutkum

Gerçi şair değildi aslında bir muhacir
At sırtında göç etmişler yaban elinden
Elinde bakır güğüm içinde bin bir düğüm

Gönlüm varmıyor sana aşkımı anlatmaya
Dilim lâl aklım karışık dizeler çapraşık
Mecalim kalmadı hiç hayallere dalmaya
Gemileri batmış gönül yorgunuyum artık

Yıkılmış düşlerin parçasıdır bütün bunlar

Uzun aradan sonra şiirle baş başa/
Kalmak ne güzel anlatılası değil
Sebebi ister sükûn isterse karmaşa
Aşkta vuslata ermek gibi dingin bir meyil

Sanki huzur bulmaya gider gibi mabede/

Yapayalnız kalsan bir başına bu dünyada
Kim ruhuna neşe sunar teselli eder ki
Göğsüne vura vura kucak açıp ağlasan
Şiirden başka sana derman olur mu sanki

O ki oldun olası bildiğin vicdanın sesi

Hani bir ben vardır benden içeri
Üzüntülerimin feryad figanıdır
Lakin beni bende bıraksam gitmez
Yunus kelamıdır ki dilim dönmez

Aşk seni yadellere sürgün ettim

Ellerime bak sana açıksa;
Ruhum daralmış olsa bir gün,
Canım sıkkın yağmur yağıyorsa,
Aşk beni benden etmişse sürgün.

Nasıl dönülür ki mutlu hayata?

Senin üzülmeni hiç istemem;
En hafif deyimiyle : umarsızlık!
Maalesef bunu diyebilirim :
Razıyım seninle paylaşmaya,
Aşktan yana ne var ne yoksa.

Mayıs ortalanınca enikonu ısınır
Gizlice uğurlanır başka ilkbaharlara
Gölgeler menevişli dalgınlığı yansıtır
Hoş geldin yaz berhava acı keder berhava

Güneş bir başka parlar davet edercesine

Dünyaya açılan pencere gibi duruyor;
Şiirlerini bekleyen yeni beyaz sayfa.
Belki buruşturulup atılmak var ,biliyor!
Onca emek boşuna ; öz ve biçem uymazsa.

Yazmaya başladıysan ,elbette sonu gelir!