Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Uzun aradan sonra şiirle baş başa/
Kalmak ne güzel anlatılası değil
Sebebi ister sükûn isterse karmaşa
Aşkta vuslata ermek gibi dingin bir meyil

Sanki huzur bulmaya gider gibi mabede/

Yapayalnız kalsan bir başına bu dünyada
Kim ruhuna neşe sunar teselli eder ki
Göğsüne vura vura kucak açıp ağlasan
Şiirden başka sana derman olur mu sanki

O ki oldun olası bildiğin vicdanın sesi

Hani bir ben vardır benden içeri
Üzüntülerimin feryad figanıdır
Lakin beni bende bıraksam gitmez
Yunus kelamıdır ki dilim dönmez

Aşk seni yadellere sürgün ettim

Ellerime bak sana açıksa;
Ruhum daralmış olsa bir gün,
Canım sıkkın yağmur yağıyorsa,
Aşk beni benden etmişse sürgün.

Nasıl dönülür ki mutlu hayata?

Senin üzülmeni hiç istemem;
En hafif deyimiyle : umarsızlık!
Maalesef bunu diyebilirim :
Razıyım seninle paylaşmaya,
Aşktan yana ne var ne yoksa.

Mayıs ortalanınca enikonu ısınır
Gizlice uğurlanır başka ilkbaharlara
Gölgeler menevişli dalgınlığı yansıtır
Hoş geldin yaz berhava acı keder berhava

Güneş bir başka parlar davet edercesine

Dünyaya açılan pencere gibi duruyor;
Şiirlerini bekleyen yeni beyaz sayfa.
Belki buruşturulup atılmak var ,biliyor!
Onca emek boşuna ; öz ve biçem uymazsa.

Yazmaya başladıysan ,elbette sonu gelir!

Göz ucu bir bakış yeter
Aşk kendini ele verir
Duygularını belli eder
Tek sözcük bile sevdirir

Aşk ırağı yakın eder

Her sorunun bir çözümü var unutma!
En akıllıcasından en işe yaramazına.
İçinde binbir çaşit kuşku var ise;
Desem ki yine binbir çeşit sözüm var.
İç hesap yapan vicdan azabından korkar...

Her zaman her dem her an seninle
Üstümüzde dolaşan bulutlar
Lale sümbül mor menekşe oldular
Yarınlarımıza neşe saçtllar
Aşkı baharı muştuladılar