Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Yaşama sevincini sevdadan alan şair
Destek ünitesine bağlanmış gibi yaşar
Fişi aşkın elinde ancak o karar verir
Devam mı tamam mı bir anlık niyete bakar

Yaşama sevincini şiirden alan şair

Yolun sonu mu geldi bu ne figan sevdiğim
Bırakma ellerimi belki ölebilirim
Yalnız şairler gibi bir otel odasında
Size bir varmış bir yokmuş dedirtebilirim

Son şiirim defterimin son sayfasında işte

Yaz gelince elinin teri değer avcuma,
Hani sımsıkı tutup bırakmak istemezdim.
Mecburen ayırırdık iş çıkışı her Cuma,
Şair olmadan önce değerini bilmezdim.

Şimdiki aklım olsa bırakır mıydım hemen,

Yazar o ! Hiç bıkmadan sürekli okur yazar
Yazamadığı zaman okur okuyamayınca
Sıkılmadan aklına ne gelirse hep yazar
Her daim yazacaktır dünyada var oldukça

Çünkü yazmak düşünmek olduğu kadar hayal

Yazmak: Keman çalmak gibidir Allah vergisi
Sinir uçlarında oluşan ilahi bir tepki
Deftere uzanırken yazılması bitmiştir
Giriş cümlesi doğum habercisidir sanki

En büyük sıkıntı ilk dörtlükte yaşanır

Ötesi çıkmaz sokaktır,dönüşü hep pişmanlık!
Umut duldasında son kez karanlıktan bakar,
Görünmez çizgidir o bir yanı bataklık;
Düşenin dostu varsa yaban olmaz buralar.

Avcı pusuda zayıf anını kollar, yazık!

Sensiz yatağım kimsesiz ve ıssız
Elimde değil kartutmuşum sanki
Ve kızak çeken köpekler tasmasız
İleride duracaklarmış gibi
Lâkin meşelikler buna yanıtsız

Hiç değilse umut ver bakışınla
Üzüntüme merhem olabilirsin
Lal olsa da dilim bir kelamınla
Yâr aşkına beni sevebilirmisin

Ah güzelliğinin farkında mısın

En yaratıcı tümceyi bulsam
Rastgele olsa kıymetini bilirim
Cesaret gerek heşeyden önce
Araştırma aşkı sonsuz merak
Nasılsa bu direç kırılacak
Kuantum Sıçrama olacak

Her zaman bir ilk vardır her aşkta
Üstü örtülü ebruli şal misali
Leylaklar dökülür güller ağlamasa da
Yakamozlar ışıl ışıl parlar o kesin
Aşkı sevdaya tırmanır begonviller
Bir bakarsın kuruyup gitmişler