Taştı yine gönül,sığmaz kabına.
Deli dolu yazar aşk kitabına.
Çekilirsin bir gün hak hesabına.
Eyvah sana gönül,deli mi oldun!
Deli derler ezelinden namına.
O gece giriyor benim kanıma
Geceleri
Geceleri uykusuz kalıyorum
Elde kalem, kâğıtları geceleri ziyan ediyorum
Ruhumda fırtınalar geceleri kopuyor
Gündüz unuttuğum hayallerimi
Göğsümü siper ettim gamzelerin oklarına.
Kafir saçlarını dola boynuma,
celladım ol!
Yağmur yüklü bulut gibi yıka beni kollarında.
Derelerden korkan başım,
Tepelerden ıslık gelir.
Sen olmasan
Kim söyler bana,
Birkaç tatlı söz?
Sen olmasan
Nasıl bakar bana,
Uzaktır dostla arası
Kapanmaz gönül yarası
Onca hasretin çırası
Yakar mola benim gibi?
Hoyrat dost bağına girse
Yatağına sığmayanengin umman misali,
Kabarır,taşar gönlüm, bahar gecelerinde.
Keder mi,sevinç midir bilmem ruhumun hali.
Kabarır,taşar gönlüm,bahar gecelerinde.
Yaşanmamış sanki o geçen koskoca yıllar.
Ölmeden kalbimi gömdüm bu mubarek yurda.
Arayan olursa seng-i mezarım,işte burda.
Ey Enver! sen bize bir numune-i edebsin.
Söz düşer mi sen varken,ne ite ne de kurda.
Aşkım tomurcukken soldu kurudu.
Söylemem kimseye kimdi o güzel.
Yaş kalmadı gözü kanlar bürüdü.
Söylemem kimseye kimdi o güzel.
Güzdüz hayallerde,gece düşlerde.
Gurbet değil benim belimi büken.
Bizim eller ana gurbet ne fayda!
Yel estikçe savruluyor toz,duman.
Kaplı yollar bana gurbet ne fayda!
Dayanmaz görmeye insan yüreği.
Anlatacak çok şey birikti gülüm
Sen yoksun ki,kimselere diyemem
Sözcüker dolanıp ta dilimde kördüğüm oluyor.
Duvarlara tutunarak giriyorum odamıza
Eşyalara sinen kokunu çekiyorum içime




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!