Bilir dinleyemez kendisini hiç kimse
Benim dinlediğim kadar,
Olamaz yarasına ne melhem ne pansuman
Benim olduğum kadar,
Gözleri boşlukta, derinliklerde
Öylece
Hayalimde sıcak bakışların;
Ürperiş...
Sevgi dolu sözcükleri,
Masum duygularla fısıldayan,
O dudakların...
Ne olur,
İki damla akar
Savrulurken rüzgarda sarı saçların
Uçuruverir o an derdimi kederimi
Gökyüzüne doğru sıcak bakışların
Kalbimden bir şeyler kopuverir
Yaşamıştı,
Yokluktan var olmuşluğu
Tadıvermişti...
Varlıktan yok olmaya doğru,
Sessiz sedasız, attığı adımlarla
Gecenin kahrolası karanlığını
Öyle de böyle de
Gelecek, görecek, duyacak
Ve...
Sonsuzluğa dek yaşayacak.
Çok iyiydin
Ey hayat
Ey yaşam
Ya sen beni bilemedin
Ya da ben seni anlayamadım
Sabahın ilk ışıklarıyla
Yepyeni bir günün başlangıcının
Müjdesidir.
Dağların ardından doğan güneş
Uyan uyan
Görmeden seni, sesini duymadan
Tutmadan ellerini, dokunmadan sana
Bakmadan doya doya gözlerine
Silmeden gözyaşlarını
İşte geldim gidiyorum
Bu dünyadaki
En son isteğin
Nedir diye sorsalar
Öpüşmek derdim
Sevdiğimle
Sevgilimle...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!