Engin Topkan Şiirleri - Şair Engin Topkan

Camı elmas yapsan, kıymeti parlar;
Sert bir taşa çarpsa, tuz buz olurlar.
Gölgeye sığınan o korkak canlar,
Güneş doğduğunda hemen kururlar.

Bataklık suyundan zemzem mi çıkar?

Akıl uykudaysa eğer, her kutsal ferman bir pranga olur,
Zaman aynayı tutunca yüzüne, insan kendi zehriyle boğulur.

I.
Çatlamış topraktan fışkırır figan,
Sizi afyonlayan sahte bir iman.

Gözle görülmez bir güç, tutar galaksileri,
Karanlık madde örer, görünmez kafesleri.
Evrenin dörtte üçü, gizemli bir enerjidir,
Açılmayan bu kapı, kozmosun öz sırrıdır.

Işık bile sızamaz, bu muazzam örtüden,

Garip bülbül gel ağlama zarı zarı
Her gülün vardır bir beyazı siyahı
Seven aşıklar naz eder bazı bazı
Her karanlık gecenin var bir sabahı.

Gel etme eyleme kesme yollumu

Kilit vurdum küfürü mısralara
Sadece eyvallahım mah gecelere
Ne yazarsan yaz okumam serbest
Küstüremezsin hece mısra şiirlere.

engin topkan (14.11.2018)

Beni kar altında sen erite erite.
Aşkımızı dağda büyüte büyüte.
Sorarsan adımı derler kardelen.
Ailemin yüzünden okuyamadım.
Sevdiğime bir türlü kavuşamadım.
Ben adım kardelen karda açarım.

KARINCALAR FİLLERİ FİLLEN EZER

Gün gelir devran tersine döner aklın eder firar
Vaktisiz öten horozun başını keserler kümesi olur mezar
Dikkat et harmanda ayıkla sapla samanları
Dün ya kimseye kalmaz belge zulüm fermanları

KAR YAĞIYOR ŞİİRLERİME

Mâşuk vurdu sazın teline,
Telden kopan nağmeler vurdu,
Gönül dilline
Kar yağıyor şiirlerime.

Önce tüm adlarımı bıraktım yol üstünde,
Sonra o omuzumdan attım boş kavgaları.
Herkes bir şeyler ekler o kendi suretine,
Ben de sessizce sildim yüzümden boyaları.

"Bul" dediler, aradım yıllarca karanlıkta,

Zalim tahtını kurarken sustuysa dildeki ar,
Tarih affetmez seni, geçmişin de senden davacı dindar!

XI.
Kavruk evlatların gözleri fersiz,
Gelecek çalınmış, umutlar yersiz.