Engin Topkan Şiirleri - Şair Engin Topkan

Eski çağı kapatı yeni çağın çocukları
23 Nisan1920 aştık karanlık ufukları
O günün çocukları buğünün büyükleri
Atamdan miras kaldı vatan toprakları.

ENGİN TOPKAN (23.04.2021)

23 Nisan neşeyle çoşunca aileler
Ellerimizde bayraklar meşaleler
Çocuklar oynayınca koşuyorlar
Yüzlerimizde gülücük nişaneler.

Cumhuriyet 100 yaşına girdi bugün

Aşkımız için seferber etmiştim 29 harfi, mısralarımı, şiirlerimi, hecelerimi.
(L)Bir gece bile gelipte yanıma, mutlu mesut etmedin beni
Oysa aşkımız için ısıtmıştım tüm hecelerimi.
Feda etmiştim dört mısrayı 29 harfi gündüzlerimi, gecelerimi
(E) Sus konuşma sen çok gevzesin, sen sus hiç konuşma sana dargınım.
(Y)Sen susma konuş sadece sana krgınım.

Fabrika bacalarından süzülen kurşuni, zehirli duman,
Ve göğe bir hançer gibi saplanan o devasa, çelik kule: Megaloman!
Neon tabelalar kusuyor caddelere binbir çeşit sahte rüyayı,
Bu siber laboratuvarda yukarısı yutuyor aşağıda batan dünyayı.

Metalik rayların üstünde yürürken ruhsuz, robotik kitleler,

Dönüyor "velfecir" şaşı gözleri
Üstüne giydiği hakim cübbesi
Elinde cımbızla ayıklıyor sözleri
Dev aynasında sanki cüssesi.

ENGİN TOPKAN (09.03.2020)

AÇI: ÜSTTEN DİK / AMELİYATHANE IŞIĞI

Masanın üstünde uzanmış şiir,
Adli tıp odası soğuk ve beyaz.
Mürekkep yerine pıhtılı nehir,
Maktulün göğsünde donmuş son bir yaz.

AÇI: GENİŞ / ADALET TERAZİSİ

Yüksek kürsüdeki hâkim çok sertçe,
Vuruyor tokmağı, sarsılır bu oda.
Sanık sandalyesi dilsiz, namertçe,
Şair yargılanır eski bir modda.

On bir hecede durur her kelime,
Eksik de olmaz, fazla da taşmaz.
Divanın ölçüsü adalet terazisi,
Tartılır söz, şaşmaz gram hep.

AÇI: GENİŞ ÇEKİM / MUTLAK BEYAZLIK

Dört duvar bembeyaz, tavan bembeyaz,
Burada gölgenin izi bile yok.
Mevsimler silinmiş, ne kış var ne yaz,
Kör eden boşluğun acısı pek çok.

AÇI: EKSTREM YAKIN ÇEKİM / EL KAMERASI / SALLANTILI]
(Bembeyaz odanın duvarlarında kendi kanıyla yazılan illegal bir mısra)

Dişini geçirir sol parmağına,
Sıcak kızıl nehir akıyor cana.
Mürekkep yasaksa hücre bağına,