AÇI: ÜSTTEN DİK / AMELİYATHANE IŞIĞI
Masanın üstünde uzanmış şiir,
Adli tıp odası soğuk ve beyaz.
Mürekkep yerine pıhtılı nehir,
Maktulün göğsünde donmuş son bir yaz.
Neşterin o ucu değerken tene,
İlk kesikte donmuş bir feryat sızar.
Harfler darmadağın bak yine gene,
Raporu yazan el bir mezar kazar.
Akciğer yerinde duruyor imla,
Nefesi kesilmiş keskin noktadan.
Gramer boğulmuş bak o son adımla,
Çıkarılmış ruhu sanki potadan.
Kafiye kırılmış sol kaburgada,
Cinayet aleti keskin bir dize.
Sözcükler çürüyor boş bir odada,
Gerek kalmadı hiç başka bir söze.
Ölüm saati mi? Terk u veda anı,
Katili tanıdık parmak izinden.
Şairin elinde maktulün kanı,
Vurulmuş bu şiir kendi özünden.
ENGİN TOPKAN (18.08.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 18.08.2026 20:06:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
