Engin Topkan Şiirleri - Şair Engin Topkan

Atımı bağladım kahve önüne,
Nal sesi yerine taş sesi şak şak.
Şerife sordum senin yerine,
Dedi ki muhtar muhtar çakmağım yok yok.
Bana gönül koyma, demli çay koy.

Kasaba boşalmış, herkes okeyde,
Reis totem dikmiş, bizim büfede.
Kementle bağladım tüpü köşe de,
Şerif ceza kesmiş yanlış park diye,
Bana gönül koyma, demli çay koy.

Banka soyacaktım, öğle arası,
Sıra numarası, faturası, parası.
Veznedar teyzede kalmış yarası,
Dedi: "Sistem gitti, yarın gel bari",
Bana gönül koyma, demli çay koy.

Çizmeyi çıkardım, giydim terliği,
Bıraktım sonunda ödül, serliği.
Muhtarla paylaştım yeşil dirliği,
Vahşi Batı sustu, mahalle uyur
Bana gönül koyma, demli çay koy.

Dananın kuyruğu koptu kopacak
Kurunun yanında yaşta yanacak
Zam üstüne zam da zam olacak
Eline ipi alan kuklasını oynatacak.

ENGİN TOPKAN (13.03.2022)

Uzatıver ellerini Leyla
Ugraşamam fezayla ayla
İki bardak bir demlik çayla
Samanlık seyran oldu Leyla.

Bakıverdim gözlerine çekik

Dersen hayat bir sınav han ki,
Kümesine tilki dadanmış bil ki
Zülümün çarkı kırılacak san ki
Leyleğin göçü de sıcak liman ki.

Gün'ahla sevap çuval da harman

Varsa sevdiğiniz gülün
Sıkıca sarılın içten gülüverin
Sevdiğinize gül...verin
İnsan gülebildiği kadar insan
İnsan konuşabildiği kadar insan
İnsana bahşedilen en büyük ihsan Konuşabildiği lisandır.

Hayatımız çok komik bir trajedi
Kurutulmadan alın teri verilmeli
Tükendi tüm değerler miras yedi
Hak ettiği değer kişiye verilmeli.

ENGİN TOPKAN (19.01.2022)

Döngülere tutsak oldu dilim,
Sana seni anlatır dilim dilim
Aklı selim davranmak ta fi/ilim
Duygularına beden giydirebilirmisin?