Verem oldu şimdi gönlüm, bu kalp, kimsesiz bir yetim,
Hicran selleri boğarken, tek bir cümle edemedim...
Zamanla düzelir sandım, belki geçer bir gün dedim;
Üzülme nolur, ey kalbim, suç bende, farkedemedim...
Bu vatan bir bütündür, bölünemez bilinsin,
Ay yıldızın nûrunu tûfanlar söndüremez...
Duysun kâfir şeytanlar akıllar devşirilsin,
Al bayrak sevdamızdır, namertler el süremez...
Sen kutlu bir dâvasın dalgalan ey nazlı yâr,
"Gonca gülken gelsen dile, uzansan da sarmaşığa,
Ay ışığı olsan bile, lâl olmuşsun sen aşığa..."
Fakirin daha fakir, garibin daha garip olduğu devir;
Sanki lâle devri bu; yanmasın kazlar, çevir ey yavrum çevir...
"Nasıl olsa kabir var, bu hükmün nefes kadar,
Kibirlen ey mahlukat, istediğince kabar..
Birgün pilin bitince, zulümün seni yakar,
Nefsin şeytanı varsa, bak ölüm neler yapar..!
Serüven devam eder; meçhul demlere doğru,
Dertler işin cilvesi, bu yol; kulların yolu...
Sen İster Allâh de; ister şeytan de şâir,
Bir vakit solacak bedenin, çürüyecek; zâhir...
Sen zalimleri savunmaya devam et; müteâhhir!
Ufukun karanlık; her tarafın pas ve kir,
Çektikçe biteceksin, her nefesin olmuş zehir...
Dil, neyi ikrar ederse hiç durmadan,
Bil ki; müptelâdır ona; hiç sormadan...
Can, kime talip olursa, odur canân,
Gönül, kimi yâd ederse, odur sultân...
Dil, kalpten gelir. Kalp ne ise; dil de odur. Kişinin kalbi dilinden anlaşılır. Dil nefret ise bu, kalbin nefretidir. Aynı şekilde dil kibir ise; kalbin kibiridir. Yâni, söz bozuksa; kalbin kirli olmasının alâmetidir. Kalp ise; niyet demektir. Öyleyse birinin niyetini öğrenmek isteyen, sarp yollarda beyhûde dolanmasına gerek yok; o kişinin diline bakması kâfidir. Ne çıkarsa kalpten çıkar; iyilik, kötülük her fiiliyâtın merkezi kalptir...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!