Hep sordular
Neden onun resmi var
Hep sordular
Neden sadece onunla konuşur
Oysa cevabı çok belli mimiklerimden
Hey duy sesimi Ankara'm duy
Şu güzel süslü memleketim
Tarihin süslemiş şu güzel kokunu
Hey duy sesimi Ankara'm duy
Sohbetlerin yayılmış şu güzelliğine
Hoşçakal veda ediyorum senden
Şu zalim dolu hayata
Hüznün çöktüğü şu hayata bakmadan gidiyorum
Hoşçakal veda ediyorum senden
Şu kaderimi çizdiğim yoldan
Ne feryatlar ettim
Günü gelip ağladığım gözyaşlarımın acısı ile
Özlemimi dindiremediğim kalbimin acısı ile
Çaresizlik derdi adına yaşanan acılarıma
Günlerce aç ve susuz kaldığım günüme
Namelerimde dökülür
Hüznümün parçaları
Ne yürekleri sızlatır
Hüznümün parçaları
Bir yürektir gelir geçer
Neredesin anne nerede
Sevgin merhametin nerede
O boncuk gözlerinle bakışın nerede
Anne anne yokluğundan hüzün çöktü yüreğime
Hala yoksun anne yoksun
Merhaba güneşim merhaba
Seninle olan yeni aylarım
Buna yeni yıl mı denir bilmiyorum ama
Doğduğum her yeni bir yılım doğum günüm hoş geldin
Hep mutlu ol derler ya her doğum günümde
Hiç tatmadım seni aylarca
Anlatamadım geçmişimi hiç kimseye
Hep sevgiden çok yaşattığı acıdan acıdan çok hiçbir şey yaşamadım
Herkese anlatsam geçmişimi kimse inanmayacak seni yaşamadığıma
İnanmamakla da kalmayacak alay edecekler
Bir huzur var içimde hiçbir şey aratmayan
Bir doğuş yaratılmış seninle olan her yanım
Acılarımı silip süpüren huzurum
Boşuna ağlamışım bunu anladım seninle olduğum her an
Mutluluk kaynağı oldun yüreğimde
Kendimi kapattım karanlığıma
Bilmesinler istedim hayasızcasına
Soru sormasınlar diye kapattım kulaklarımı aydınlığıma
Soruyorum şimdi sana içimi bilir misin Ey! İnsan oğlu
İçimi açacak olsam dizelere sığmaz acılarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!