İçimi döken sırdaşındır dost
Sıkıntılı dönemde yalnız hissettirmeyen
Ey! Yalnızlığımı hissettirmeyen can yoldaşım
İçimi döken sırdaşım
Kötü birşey olduğunda yardım eden
Ansızın kapıyı açsam ihanet ettiğin
Gözlerine bakıp uyandırsam öperek yanağından
Yeni bir güne başlasam tertemiz hayata
Bembeyaz bir kelebek gibi ihanetini unutup
Kara bir perde inse gözlerimden
Onu ilk görüşte sevdim
Gönlüme söz geçiremeden
Ona ilk tanıştığımız da güvendim
Gönlüme söz geçiremeden
Nede güzel bakardı bana
Yine süzüldü gözyaşım çok uzaklara
İlk ve son aşkım nerelerdesin
Yollarını gözetler oldum yalnızlık çukurunda
İlk ve son aşkım nerelerdesin
Sensiz bir hiç oldum sonsuz boşlukta
Kokusu yayıldı her yere şu İzmir'in
Arkasında şarkılarla ünlenen sevilen İzmir'in
Ruhumu saran memleketim
Akşamları yazları cıvıltıların bağladı ya
Delilercesine sevdiğim nur kokulu İzmir
Etrafında dolaştığımda senin kokuna aşık olduğum
İnsan nedir bilir misin
Çıkmaz bir kapının ardında
Hayata küsmüş o masum gözlerle bakan
Susmayı susturmayı seçen mısraların ardında
Hayatı kimi zaman yaşamak için yaşayan
Alçaklığınla kırıldı kolum kanadım
Aylarca çabaladım onaramadım
Namussuzluğundan ben lan ben utandım
Oldu mu yalanınla açtığın şerefsizliğin oldu mu ha
Uzaklaştırmaktı beni senden
İstanbul'un kokusu sinmiş üzerime
Kız kulesi ile ufkumu alan şehrin
Galata kulesi ile tarih yazan şehir
İstanbul'un kokusu sinmiş üzerime
Vatanı simgeleyen şehitler köprüsü ile
Ne acılar çektim şu dünyada
Feryadıma bile kulak asmadın
Bu muydu sevgisizliğiniz kadınlara
Bu muydu lan acı dolu fırtınam
Tutunacak dalım kırıldı
Hiç mi acımaz bir insan
Kadınıma el kaldırırken
Vicdanında mı sızlamaz lan
Kadınıma el kaldırırken
Hani eşitlik hani merhamet
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!