Puslu bir sisin ortasında,
Kaldım öylece yapa yalnız.
Kapkara bir gecenin ortasında,
Zalim bir dünyada yapa yalnız.
Önümü bile göremezken önümü görür oldum,
Bir çiçek soldu
Şehidin ardı sıra
Baharın gül bahçesi yok oldu
Bir gül canlanmadı damla ardında
Ne güller geldi geçti
Günaydın sensizliğimi aydınlatan nurum
Kimsesizliğimle uyandığım bir gün daha başladı
Kimsesiz diyorum neden sordun mu hiç bilmediğim adam
Hiç yüreğimde yoksun ki neden bilim seni sensizliğim
Bu acı dolu yüreğim bir gün daha geldi
Kızıldı gökyüzü baksana
Bu nedir bu kızıllık
Bilemiyorum göremiyorum baksana
Dik duramıyorum bu nedir bu kızıllık
Bak kan mı ağlıyor gökyüzü
Bir sana aşıktım
Gün batımını andırırcasına
Gömüldü kıpkızıl yalnızlığım
Gün batımını andırırcasına
Sana hasretliğim miydi bu
Bir gün daha bitti
Gün batımını izlerken
Bak güneş battı şu dağın arkasında
Gün batımını izlerken
Anlık bitti şu günle
Umutlarım özlemlerle sarsıldı
Güvenim uzaklarda kaldı
Ah yüreğim özlem kokusuna sarıldı
Neredesin gün ışığım
Gün ışığım dediğime bakma ondan ötesin
Koştum bir kapı ardında
Şu gurbet ellerde çırpına çırpına
Ne çileler çektim kolum kanadım kırılsa da
Şu gurbet ellerde çırpına çırpına
Ah ne çekti şu gözyaşlarım
Gururumu incittin be baba
Bir onurum kalmıştı onu da aldın
Sevgisizden başka bir şey bırakıp
Gururumu incittin be baba incittin
Pişman mısın şimdi döktüğüm gözyaşlarım için pişman mısın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!