Geceler bile özlemimi gidermemeye başladı.
Ev dar geliyor bana parklarda buluyorum kendimi.
Artık gökyüzüne bile sığmıyorum.
Üstümde kalın bir palto ellerim cebimde,
Üşüyorum, soğuktan değil.
Her adımımda sana yürüdüm aslında.
Ve her yürüyüşümde,
Gözlerim gözlerine takıldı,
Yolumu kaybettim..
Oysa ben çok güçsüzmüşüm karşında,
Her zorlukla başa çıkan ben bir tek sana yenilirmişim,
Söylediğin onca kötü söze yanıt veremezmişim,
Çünkü sevdiğim, tek zaafım senmişsin.
Dursan karşımda hiç bir şey demesen bana,
Yazıklar olsun içimdeki çocuğa,
Hala senin için ağlıyor.
Yazıklar olsun kalbime,
Hala senin için atıyor.
Aşk ne biçim bir zaaf böyle,
Hasretinle ağaran bu kalp varken,
Günlerim gün değil.
Sensizlikle içim yanarken,
Ben ben değilim.
Sen yanımdayken zamanı durdursalar,
Anladın galiba sevdiğimi,
Çok güzelde anlattın bana beni,
Anlamadım sandın ama ben,
Çok beklemiştim bu günün gelmesini.
Ümit vermiyorsun,
Bugün sana yazdığım şiirlerin başlıklarıyla,
Başka bir şiir yazdım.
Ne güzel sevmişim seni zamanında,
Sevgim bitince anladım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!