Ve ben yaşarken sensizlikle,
Sen bana senli günler vaadettin.
İnandım.
İnandıklarımla bıraktın beni.
Ben yaşarken sensizlikle,
Sen, senli günlerin vaadiyle öldürdün beni.
Senin adını söyledim yağmurlu sokaklara,
Senin gözlerini anlattım her şiirin satırına.
Varsa yoksa sen,
Ne haldeyim aşkınla bir bilsen.
Varsa gurur yoksa gurur,
Başlar engin denizlerin dalgası deli rüzgarda,
Çiçekler atarlar kendini bir sağa bir sola,
Sadece ufak bir rüzgar vurur saçlarına,
Adeta merhaba diyordur sana.
Böyle bir güzellik varken sende,
Söyle, nasıl vazgeçebilirim senden.
Bir şair daha pes etti,
Yeniden sevenler yenildi,
Bilmem kim üzgün kim hissizdi,
Ama bu hiç adil değildi...
Derler ayrılıkta sevdaya dahil,
Gözler bir fotoğrafa bütün gece dalar mı?
Saatlerce yürüse ayaklarım,
Gözlerindeki elaya varır mı?
Zaman varken görmeliyim seni,
Mezar taşı hiç çiçekten anlar mı?
Bir kere daha sarılsan bana,
Kokunu çeksem içime,
Ellerim ellerinde buluşsa.
Sonra buda rüya olmasın diye,
Ömrümü, kalbimi, canımı versem...
Neden yağıyor ki yağmur?
Beraber ıslanmayacaksak.
Neden kuruluyor ki onca hayal?
Beraber olamayacaksak.
Zaten o yağmurdan düşen,
Sen tesadüf eseri,
Hayatıma yağan bir yağmurdun.
Bense yağmurlu havalarda şemsiyesiz,
Elleri cebinde gezen biri.
Sen yağmurun ardından,
Gün geliyor aniden,
Kalbimde bir mutluluk hissediyorum.
Atış seslerini duyuyorum kulaklarımda.
Anlıyorum ki sensin,
Yakınlardasın...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!