Herkes dünyalar kadar sever.
Ben seni, komadayken bile sesini duyacak kadar seviyorum...
İnsan hiç,
Haydi bir an önce gece olsunda,
Yatağıma uzanıp seni düşüneyim dermi?
Sevilen sen olunca,
Diyor işte.
En sevdiğim rengi mavi sanardım,
Gözlerime saçlarının sarısı çarpmadan önce.
Sevmeyi eziklik, aşkı yalan sanardım,
Kalbime bir tutam sen düşmeden önce.
Sen bir şiirsin,
İçimdeki çocuğun,
Oyun parkıydı gözlerin.
Gördükçe güldüren,
İçine daldıkça huzur veren.
Gitme benden.
Söyle neden,
Bir saniye olsun aklımda değil de,
Başka bir yerde olmuyorsun?
Gözlerimin gördüğü,
Her yerde sen varken,
Sen bir şairin ilhamısın,
Mutluluğa ermiş bir serçenin göz yaşısın.
Şiirlerle anlatılmaz sözler yetmez,
Sen hayatımın yeşilinde çiçek açan bir papatyasın.
Sen karanlık sokaklarda önüme düşen bir fenersin,
İçimde kalan duyguları yaşamak istedim,
En güzel aşkları hep arka camdan izledim.
Her tarafım yıkık döküktü,
Ben yine gülmeyi seçtim.
Duvarı gören pencerelerde hayal kurdum,
Biliyorum,
Hiç sevmeyeceksin beni.
İnanacağım bir daha eskisi gibi olamayacağımıza.
Arkadaşın olarak bahsedeceksin insanlara.
Ama söz veriyorum,
Ben o günde şiir yazacağım sana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!