En Uzun Gece Şiiri - Ali Pakyardım

Bu gece yılın en uzun gecesi.

Dışarıda sessizlik var. İnsanların çoğu uyuyor belki ama bazı düşünceler tam da böyle gecelerde uyanık kalıyor. Gün içinde fark etmeden susturduğun ne varsa gelip yanına oturuyor. Kaçamıyorsun da. Sadece dinliyorsun.

Evet, bu gece yılın en uzun gecesi.

Ama garip olan şu ki beklemek ağır gelmiyor. Her şey olması gerektiği yerde duruyormuş gibi. İnsan bazı şeylerin aceleyle değil, zamanla anlam kazandığını öğreniyor. Bazı duyguların olgunlaşması için de böyle uzun geceler gerekiyor.

Sonra aklına bir yüz geliyor.

Belki bir bakış, belki yarım kalmış bir cümle, belki de sadece bıraktığı his... Sebebini tam koyamıyorsun ama bazı insanlar düşünceye yerleşiyor. Sessizce. Hiç zorlamadan. Varlığı huzur veren, yokluğu fark edilen insanlar gibi.

Evet, bu gece yılın en uzun gecesi.

Kelimeler azalıyor, hisler çoğalıyor. Her şeyi anlatma ihtiyacı da kalmıyor. Çünkü bazı şeyler konuşuldukça değil, hissedildikçe anlam kazanıyor. Bu gece biraz da her şeyi olduğu gibi bırakabilme gecesi.

Ve insan sonunda şunu anlıyor:

Bazı geceler uzun olduğu için değil, bıraktığı his yüzünden kıymetlidir. Takvimde bir gün olarak başlar ama insanda daha uzun sürer. Çünkü bazı insanlar vardır; akla bir kez düştü mü, en uzun gece bile onları düşünmeye yetmez.

21.12.2025