En Kötü Sanat Şiiri - Kasım Kobakçı

Yüzünü çevirip uzağa kaçma,
Dertleri toplayıp üstüme saçma,
Yıllar yetmez alevleri dürmeye,
Ayrılık katlayıp acılar açma.
*
Acının sonu yok, tüneller bitmez,
Kasvetli zindanda çığlığım yetmez,
Kilitli dağlarda mahpus kalmışım,
Şu viran evimden baykuşlar gitmez.
*
Çaresiz hüznümle eğlenip durdun,
Sıcak günleri dilerken dondurdun,
Çiçekler açacak sanıp dolaştım,
Karlı tepelerde ömrü yordurdun.
*
Çıkamadım dağa, çöllere indim,
Ruhumu çıkına bağlayıp sindim,
Belalı sevgiden uzaklaşırken,
Silindi belleğim, meçhule bindim.
*
Zalimsin, vicdansız, taş kalpli afat!
Servetim sadece o tatlı surat,
Yıkık dökük boş düşlerin uğruna,
Şefkat dilenmekmiş en kötü sanat.