Emine Genç Şiirleri - Şair Emine Genç

*Yalan kocaman bir derya hayallerim gemi. Gemi batıyor bu yalandan kurtar beni.

*Kalemin değilim, yolunu çizip yürüteyim.
Gaye ve hedef belliydi lakin kuluz, kusurluyuz.

*Ey insanoğlu korunaklı evlerinde, rahat minderlerinde seni yaradana baş kaldırıyorsun da, gözünle göremediğin bir canlıya acz içinde yeniliyorsun.

Dediki; bir aileden biri iyi olunca diğerleride iyi oluyor. Diğeri, onu yalanlarcasına, karşısında oturan kardeşini işaret ederek, "gavur inadı vardır bunda" dedi.

Sanırım yanlış bir kelime kullandı, o 'gavur inadı' değil 'gavur damarı' olacaktı yani dinsiz, kitapsız, Allahsız...
mecazen açıklaması: gaddar, acımasız, merhametsiz, katı kalpli vs.

Aklıma o an Kabil ve Habil kıssası geldi. Habili öldüren kardeşi Kabil değil miydi?

Düşüyor göz kapaklarım, hasretinin üzerine.

Yollar gibi uzuyor uykularım,
Kavuşmuyor rüyalar bile..

Ben miyim gurbet?

Ne kaybettiğini fark ettiğinde
Anlıyorsun...
İçindeki şehrin, ışıklarının
Neden bir bir kapandığını.
Ve kokusundan tanıyorsun
Cana susamış, yalnızlık korkularını.

Duyduklarında ne var?
Asıl mesel sustuklarımda.
Aşikâr olanı herkes anlar.
Söylenmeyende saklı sır.
Neredesin ey çözülmemiş dil ?

Zavallı bir dilenciydim oysa
Benden bir şeyler isteyen
Hep sen oldun hayat.

Herkese uyku veren gecen
Cimrileşiyor Konu ben olunca.

Sessiz şiirler fısıldamak istiyorum kulağına toprağın
ve bir gündönümü vedalaşmak tüm merhabalar ile.
Yokluğun, yoksunluğun sevinçleri kucaklaması gibi kucaklamak uzakları..
Sonra öpmek gözbebeklerinden
yakama yapışmış tüm acılı anıları..

Utanmış yetersiz demeye
Değişik (!) demiş
güzellerime.

Ah! Şu zihnim.
Heves etmese idi unutmaya

Beni bekleme;
Kendime varamadım
sana nasıl varayım?

Kendinde olmayan, nerede ola ki
kendine gelemeyen nereye gide?

Bir duraktan, bir nefesten
Bir yataktan, bir hevesten
Belki hayattan, belki ölümden..
İlla ki gitmeli
Gidebilmeli İnsan.