Kör olası geceler bırakmıyor yakamı
Ne desem ne anlatsam duymuyor ki sesimi
Gelip geçici değil heves sanma sevdamı
Sana adadım ömrümü sana verdim kalbimi
Uğruna vermişiz binlerce şehit
Onurumsun benim şanlı bayrağım
Dünya var oldukça Allah’ım şahit
Namusumsun benim şanlı bayrağım
Ne sen Şirin oldun ne de ben Ferhat
Toz ettin aşkımı ederim feryat
Sensiz ölürüm ah geçmez bu hayat
Kaç defa söyledim çok sevdim diye
Dinlemedin Beni gittin Şaziye
Yaslanmışsın kaleler gibi Hisar Dağına
Tatlarına doyulmaz büryanına, balına
İnsanların kurbandır taşına toprağına
Egenin boynunda altın kolye Şehr-i Muğla.
Sen kendini saklasan ne çıkar
Göstermesen yüzünü
Koklatmasan saçını
Dudağından buseni
Ağyardı kalbim çölde kor güneşte yanmaya
Çatladı dudaklarım kurudu al güllerim
Cesaretim kalmadı başka göze bakmaya
Sende kaldı yüreğim hep boş kaldı ellerim
Sensiz gecelerin sabahı olmuyor
Artık yıldızlar da teselli etmiyor
Güneş penceremden içeri doğmuyor
Sen gittin gideli, Sen gittin gideli.
Seni düşündüm hep o geçmeyen saatlerde
Ellerim ellerinde
O sıcak yaz günlerini
Kumsalda yaktığımız ateşi
Sabaha karşı üşüyüşünü
Dertleri sırtlandım göçüyorum ben
Senin olsun dünya istemiyorum
Duamı ahımı saçıyorum ben
Senin olsun dünya istemiyorum
Seni topluyorum
Bu şehrin sokaklarından
Aydınlık karanlık
Soğuk sıcak demeden




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!