Kırdın dallarımı yıktın dünyamı
Buymuş senin aşkın ne diyeyim ki
Tertemiz aşkımın yokmuş anlamı
Buymuş senin aşkın ne diyeyim ki
Ne gelir elimden küsmüşse kader
Hüznün şarabından içti şu gönlüm
Gülmedi hiç yüzüm oldum ben heder
Acılar içinde geçti şu ömrüm
NE İNSANLAR GELDİ GEÇTİ
Haram helal bilmez iki bacaklı
Ne insanlar geldi geçti bu handan
Bir hırka bir ceket sönmüş ocaklı
Ne insanlar geldi geçti bu handan
Gerçek olan aşkım bir hayal oldu
Hiç imkân kalmadı vuslattan yana
Ellerim kollarım hüsranla doldu
Ne hayaller kurdum ne kaldı bana
Bir çırpıda bunu nasıl söyledin
İnan kurşun oldu deldi sözlerin
Ne çok sevmiştim bir bilebilseydin
Zaten yakmıştı o güzel gözlerin
İnan ki usandım bu ayrılıktan
Ne kaybederdin ki çıkıp gelseydin
Gözlerim yoruldu yola bakmaktan
Ne kaybederdin ki çıkıp gelseydin
NERDEN BİLEYİM
Yaşayamadım ne aşkı ne meşki
Sayamadan geçti o güzel yıllar
Şimdi başına çal sarayı köşkü
Doyamadan geçti o güzel yıllar
Yıllarca aradım seni sevgini
Neredeydin bunca yıl nerelerde
Sonunda buldu bu gönül dengini
Neredeydin bunca yıl nerelerde
Her zaman gözümden yaşlar akıyor
Sanki yağmurlardan ilham alıyor
Görenler halimden hiç anlamıyor
Neredesin şimdi nerelerdesin
Yaşadığımı şimdi anladım
Seninle her yer cennettir bana
Aşkınla ırmak gibi çağladım
Seninle her yer cennettir bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!