Emin Çelikli Şiirleri - Şair Emin Çelikli

zaman,bir mit’e soyunan yüzünün
dağılıp giden ormanlarıydı
ya siyah beyaz fotoğrafı! ..
hangi mevsime vursa sarıydı...

​

​Bir taif gezginiyim yurdum çöllerde imge,
Rüyalarda bıraktım o eski, loş dehlizi.
Ve günlerin zinciri , boyanınca kor renge

Yeni bir dil aradım derdimi anlatmaya,
Hayat cenderesinde ben bir müzmin seyyahım.
Mecbur kıldım kalbimi köz üstünde yatmaya,
Bu sükut perdesini yırtar bir gün eyvahım

Kendi masallarımda ben kendimi unuttum,
Sığındığım yaranın kabuğunda giz kaldı.

Gökkubbe şahidimdir, terk ettim masivayı,
Bir hırka, bir asa'yla koştum imge cengine.

Unutulsan akılda,aslan yelesi kalır...
Bulanık'tır hikayem,kar'ın beyaz rüyası

Göğün geniş alnına, saçılan kızıl bahçe.
Sen şerefim, namusum,sen konuştuğum lehçe,

Çocuksu salıngaçta, salınan bir düş gibi,

ben seversem ihtilaldir
ve bacasından inmektir günaha..
ben sevince, gece denize
sen rıhtıma kesersin..
ve her şey martıya..

Hazırladım tarifname kitabın
Al da bunu önsöz'üne SAY aşgar
Tam senliktir her satırı hitabın
Oku her gün baş ucuna KOY aşgar

Engin akşamların durgun suları
Sessizce kıvrılan yollar ve hüzün