Emin Çelikli Şiirleri - Şair Emin Çelikli

Kendi masallarımda ben kendimi unuttum,
Sığındığım yaranın kabuğunda giz kaldı.

Gökkubbe şahidimdir, terk ettim masivayı,
Bir hırka, bir asa'yla koştum imge cengine.

Unutulsan akılda,aslan yelesi kalır...
Bulanık'tır hikayem,kar'ın beyaz rüyası

Göğün geniş alnına, saçılan kızıl bahçe.
Sen şerefim, namusum,sen konuştuğum lehçe,

Çocuksu salıngaçta, salınan bir düş gibi,

ben seversem ihtilaldir
ve bacasından inmektir günaha..
ben sevince, gece denize
sen rıhtıma kesersin..
ve her şey martıya..

Hazırladım tarifname kitabın
Al da bunu önsöz'üne SAY aşgar
Tam senliktir her satırı hitabın
Oku her gün baş ucuna KOY aşgar

Engin akşamların durgun suları
Sessizce kıvrılan yollar ve hüzün

Dokuz yüz kırk dokuz yıl önce bugün
Meydan selamladı Malazgirt seni
Melekler çarhında tutuştu göğün
Ay'dan selamladı Malazgirt seni..

Sonra bir fotoğrafta yol olunca ben
Kuzey ormanlarından kıvrılıp gittim...
Kuş diliyle bir güzel ağlamak şarkısıydı bu
Gagamda şiir salyası,tüylerim közde...

sana inen baltaya lanet ederim
ben şairim...'kesilmiş ağaç'
ayakta duranlardır sevgililerim

ellerimiz değil mi şu silah,şu kurşun
şu toplu mezarlar hünerimiz