Yağmurun cebinde saklı gökkuşağı
Yağdıkça
Gülüşün dalgalanır gökyüzünde
Kimse bilmez tek tebessümün
Kaç geceyi, sabaha çevirdiğini
Gökkuşağının içinde umudun rengi
Yağdıkça çoğalır hayatın nefesi
Bil ki; insan en çok
Fırtına dindikten sonra tanır kendini
Sadakatini yitirmeyen bir emanettir
Bulut, topraktan göklere
Öyleyse bırak içini sürekli kemiren
Kaybetme endişesini
Nehir nasıl denizin yolunu bulursa
Sana ait olanın yolu da
Çıkmaz senden başkasına can dostum
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 16:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20260803 Didim
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!