Elif Akçasarı Şiirleri - Şair Elif Akçasarı

Göz kapaklarım açılmakta tereddüt ediyor.
Güneş bir var bir yok.
İçimde birikmiş bıkkınlık, yüzümde bilinmezlikten bir endişe.
Hiç bir şeye küsüp gitmemiştim daha önce, babama küstüğüm kadar.
O bilmez ne kadar kırıldığımı, ne küfürler ettiğimi.
Ne kadar özlediğimi…

Farklı bir şekilde başlamayı isterdim bende.
Fakat yine bu odadayım, yine önümde kahvem, sigaram ve kalkıp dökmeye üşendiğim için ağzına kadar dolmuş kül tablası..
Ben bu durumdan şikayetçi değilim.
Olabildiğince sakin, olabildiğince uzaktayım.
Herkesten..
Herkes derken kaç kişiden bahsettiğimi bende bilmiyorum.

Ortada büyük bir haksızlık var.
Kimsenin çözemediği, kimsenin kabullenmediği.
Yanına gelsem görebilecekken, ben seni özlemek istemiyorum.
Rüyalarıma gelme, sabah gözümü açtığımda olmuyorsun yanımda.
Bu bir şeyi değiştirmiyor.
Ne özlemim azalıyor, ne kokun siniyor avuçlarıma.

İçimdeki sesleri susturamıyorum..
Her geçen gün daha da kötüye giden hayatımı uzaktan izlemek dışında bir şey gelmiyor elimden..
Sanki yaşayan ben değilim, sanki onca acıyı çekmemiş gibiyim.
Hayretle izliyorum..
İnsan ne kadar sürede unutur yaşadığı acıları, ayrılıkları?
Belli bir zamanı var mıdır yoksa kafasına göre mi silinir bazı şeyler?

Sevmekle başlamaz hiçbir şey, gitmekle başlar..
En azından bende böyle.
Belkide sevdiğimi anlayamadan gitti, belkide hiç gelmemişti.
Çünkü benim hiç bir zaman midemde uçuşan kelebeklerim olmadı.
Benim hiç bir zaman o aklıma geldi diye attığım kahkahalarım olmadı..
O gitti, korkularım başladı.

Darmadağın oldum yeniden, senin tarafından. Özlemlerim acıya, acım dudaklarına karıştı..
Yüreğim ağzımda, ağzım kulaklarımda..
Sanki hiç ayrılık olmamış, sanki birbirimize veda eden bizler değilmişiz.
Aramızdaki öyle bir çekim ki, ne sen karşı koyabilirsin buna nede ben.
Gururun vazgeçecek yakında, beni isteyeceksin yeniden.
Benim savaşım şimdi başlıyor.

Tekrar korktuğum şey başıma geldi..
Yada bir oyunun daha sonuna geldik.
Perdeler kapandı, ışıklar söndü, ben hala yerimden kıpırdayamadım.
Zaman alacak biliyorum, çok zaman alacak.
Kulakların sağır olacak seni andığım her gecede.
Başka kadınların seslerini duymayacaksın, sevişmelerin sessiz kalacak.

Evet, yine kahvemi yapıp içmeyi unuttuğum gecelerin birinden daha merhaba..
Sevgilim sana, yada annecim sana..
Kısacası özlediğim herkese.
Küçükken düşüp kanattığım dizlerime de merhaba, büyüyüp kirlenmiş ellere bıraktığım kalbime de..
Neyi anlatayım nereden başlayayım diye düşünürken şöyle bir kafamı çevirip baktım odama.
Yatağımın üstü yine dolmuş, alıp bir türlü okuyamadığım kitaplar, yazmaya başlayıp bir türlü biteremediğim defterler..

Zeren..
Daha dünyaya gelmemiş bir kız çocuğu.
Şuan onu içinde saklıyor.
Tek ihtiyacı olan bir kadının kasıklarına bırakılmak.
Onu bedeninde taşıyacak kadın.
Gözleri değil, nefesi masmavi olan kadın.