Elde De Kalmadı Şiiri - Kasım Kobakçı

Kapik peşinde koşturur insanlar,
Gözler kanar, yolunda yabancılar,
Eriyip bitmiş dağılan sanlar,
Elde de kalmadı pul oldu kapik.
*
Kesenin dibinde kalmamış para,
İçinde açılmış derin bir yara,
Sönmüştür ocakta kalmamış çıra,
Gözlerden silindi, sır oldu kapik.
*
Girdiğim yollarda yokluk var hem de,
Bekledim her gece bitmedi sende,
Düştüğüm de acı derdimdir bende,
Yollarda savurgan çul oldu kapik.
*
Derdindeyiz hep buradayız,
Kimlerden sorarız kimden ararız?
Bu yükler altında biz ne yorarız?
Rüzgarda dağılıp çöl oldu kapik.
*
Bitmez mi o bildiğim boş yalanlar?
İçinde tükenmiş hep bu talanlar,
Gidiyor ellere bütün olanlar,
Çorak topraklarda yol oldu kapik.
*
İçinde büyüyor uzun kederler,
Gönülden gidiyor hep bu giderler,
Zamanla son bulur bitmez beterler,
Ayakla çiğnenip lal oldu kapik.
*
Gönül halleri de asla bilinmez,
Kalplerde bu yara asla silinmez,
Bu yoldan geriye de asla gelinmez,
Ayakla ezilip pul oldu kapik.
*
Ne yapsan bu dünya bir türlü yetmez,
İçinde fırtına asla hiç bitmez,
Bu acı rüyalar kimseye gitmez,
Tozlarda savrulup sır oldu kapik.
*
Halimiz görenler boynun eğerler,
Derdimizi bilen o dinleyenler,
Kapik peşinde olup de gelenler,
En son elde kalan kül oldu kapik.