İnsan sevdikçe mi eksilir,
Yoksa bekledikçe mi zaman gibi erir?
Bir hayal kırığı mı deler içini,
Yoksa umut ettikçe mi kırılır derinliği?
Doğarken mi eksiktir insan aslında,
Yoksa yaşarken mi düşer her adımda?
Bir yanımız mı yarım gelir dünyaya,
Yoksa dünya mı alır bizden parça parça?
Hayaller kırıldıkça rüzgâr olur sesimiz,
Umut ettikçe savrulur hevesimiz.
Eksilmek midir sevmek, yoksa
tamamlanmak mı?
İkisi bir arada var olur belki de aynı anda.
Eskidikçe solan bir yaprak gibi değil,
Kök salan bir ağaç gibi değişir insan değil mi?
Eksiklik belki de bir çağrıdır içimizde,
Tamamlanmak için döndüğümüz kendimize.
Sahi...
Eksiklik nerede başlar, nerede biter?
Belki de bir gözyaşında başlar,
Ve bir tebessümde tamamlanır kader.
Tülin K.
Oooo Carashin OoooKayıt Tarihi : 5.07.2026 13:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!