Eksildikçe
sözler söylenir hep içimde
duygularım paramparça, binbir biçimde
acıyor… geçer mi, bilmiyorum belki de
bakalım, hangi vakitte
bu eksiklik… belki bir gün susar elbet
yüreğimdeki acı, sana dönük bir hasret
böyle havalarda bir şey var, adı kasvet
senin içinde var mı bir parça merhamet?
ben miyim hep en çok yaralanan
çiçekler gibi solup da demir gibi dayanan
her gün biraz daha eksilen,eksildikçe çoğalan
tükenen hep ben miyim… ben mi?
Kayıt Tarihi : 28.03.2026 14:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
yalnızlık acısı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!