yazmadım seni daha
adını bile koymadım içimdeki sızının
bir harfini sakladım gecenin cebinde
bir harfini sabahın avucunda unuttum
ben seni
henüz hiçbir şiire yakıştıramadım
çünkü sen
her kelimenin biraz eksiği
her suskunluğun fazlasısın
bir akşamüstü gibi duruyorsun içimde
ne tam gidiyorsun
ne kalıyorsun
bir martının kanadında yarım kalmış
rüzgar gibi
bir kahve fincanında soğuyan bekleyiş gibi
yazmadım seni daha
çünkü dokunsam çoğalacaksın
çünkü söylesem eksileceksin
çünkü adını ansam
dünya bir yerinden kırılacak
ben seni en çok
hiç söylemediğim yerde sevdim
en çok susarken
en çok kimse yokken
en çok kendimden vazgeçerken
sen
bir cümlenin ortasında unutulmuş virgül gibisin
ne dur diyebiliyorum sana
ne devam edebiliyorum
bir gün gelir de
yazarsam seni
bil ki o gün
kendimi silmiş olacağım
ve sen
bir şiir olmayacaksın sadece
bir hayatın içinden geçeceksin
sessiz
ama sonsuza kadar kalacak gibi
yazmadım seni daha
çünkü bazı aşklar
yazıldığında biter
ben seni
bitirmemek için
hep eksik bıraktım
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 23:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!