Eksik Şiiri - Mevlüt Bektaş

Düş gezgini, Eylül’ler.
Aralık gibi, üşütür.
Geceden kalma nöbetler.
Yoklar durur zamansız.

Boşunadır, her bekleme.
Mecali kalmaz yılların.
Gözden düşer, birer birer.
Çingene takvimlerde, günler.

Uzaktır, karanlıktır.
Gün doğumları.
Yolu bilmeden gider.
Sonbaharda yağmurlarla gözlerin.

Hoşça kalmalar, sözlerde.
Günahı yoktur, aslında hiçbir sevdanın.
Giden gittiğiyle kalır.
Kalan hep bir eksik.