Ejder Yurttaş Şiirleri - Şair Ejder Yurttaş

BOZKIR

Bozkırın ortasında, yalnız kalmış ağacım,
Yağmurlar sevincimdir, deli boranlar acım;

BÜLBÜL

Ötme şeyda bülbül, seher vaktinde,
Bu nasıl bir figan, gül zamanında,
Yardan mı ayrıldın, kendi aktinde?

ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

O gün, ne yaman bir gün, bütün yer gök seyirde,
Melekler gıpta eder, hepsi tevir tevirde,
Diller şehadet söyler, sözler aynı devirde.

ÇOCUKLUK GÜNLERİ

Çocukluk günlerime, takıldı aklım bugün,
Yıllar ne çabuk geçmiş, yaşamışız sanki dün,

ÇUKUROVA'DA AKŞAM

Gün batar Toroslardan, Ağustos sıcağında,
Çukurova bezenir, bir ana kucağında,

CÜRMÜN NE Kİ?

Varsa ölümden yana, can başına bir payda,
Şu dünya yavaş dönmüş, hızlı dönmüş ne fayda!

Gelince o büyük an, bir varmışsın bir yokmuş,

CÜRÜMÜ KADAR

Bir seher vaktinde, şafak sökerken,
Bülbülleri gördüm, gülün dalında,
Figân edip gözyaşını dökerken,

DEĞMEZ (*)

Bırak dönsün dünya, sana mı kalmış?
İki satır yazı, yazmaya değmez!
Hayretinden aklın, dona mı kalmış?
Kafayı yeyip de bozmaya değmez!

DELİ GÖNÜL

Açarken baharda, çiğdemle çiçek,
Taşar deli gönül, çağlarcasına,
Vuslata erişir, börtüyle böcek,
Coşar deli gönül, ağlarcasına.

DEVRAN

Yaşadığımız devran, kalabalık içinde,
Ömür feveran eyler, yalnızlık biçiminde.