BOZKIR
Bozkırın ortasında, yalnız kalmış ağacım,
Yağmurlar sevincimdir, deli boranlar acım;
Aşiyanlar tahtımdır, açan çiçekler tâcım.
Böceklere hayattır, dalımdaki bir yaprak,
Kendi saltanatımdır, gölgemde kalan toprak.
Nice insanlar geçer, yolumun üzerinden;
İnsanı seveninden, insanı üzeninden,
Yolcular haber verir, dünyanın düzeninden.
Bozkırda yolcu olmak, her kişinin kârıdır;
Bozkırda hayat olmak, er kişinin kârıdır
Ejder Yurttaş
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 11:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!