Değmez Şiiri - Ejder Yurttaş

DEĞMEZ (*)

Bırak dönsün dünya, sana mı kalmış?
İki satır yazı, yazmaya değmez!
Hayretinden aklın, dona mı kalmış?
Kafayı yeyip de bozmaya değmez!

Koşturdun boş yere, neyin nesine!
Hülyaya kapıldın, boş hevesine,
Aldandın kavalın, ney'in sesine,
Buruşturup atıp çizmeye değmez!

Şan-şöhret makamı, "keramet" sandın!
Çıkarın uğruna yandın da yandın!
Çanak yalamaya kandın da kandın!
Kınanmış olarak, gezmeye değmez!

Sana ne üç keçi, beş tane koyun,
Hayat tırı-vırı, eğlence-oyun,
Asil olsa ne ki, sopunla soyun!
Şecere çıkartıp, süzmeye değmez!

Şanına şan katmak, olsa da derdin,
Aldın, tarttın, ölçtün, sonunda verdin,
Farzet ki dünyada murada erdin!
Boncuk boncuk ipe dizmeye değmez!

Dalavere, satış işleri bitmez,
Ecelin gelince, kovsan da gitmez,
Karun bile olsan, nefesin yetmez,
Dünya derya olsa, yüzmeye değmez!

Nice sultan, kıral, her şeyi yalan,
Kazığı çakıp da olmamış kalan,
Hırsın "merkep" yapar, vururlar palan,
Hasedin uğruna, azmaya değmez!

Malikî'yim böyle, devranlar döner,
Bir ocak yanarken, bir ocak söner,
Zaman denen mahlûk, meçhûle gömer,
Hazineler bulsan, kazmaya değmez!

Ejder Yurttaş