Ebru Yıldız Şiirleri - Şair Ebru Yıldız

Yağan yağmur damlasında
Tüm kuşların kanadında
Kar tanelerinin birbirine değmeyen ahengindedir yaşamak

Akan ırmağın sesinde
Bir çocuk gülüşünde

Kaldırım taşları arasından
Yaşama tutunmaya çalışan
Küçücük toprakta bile can bulan
Herhangi çiçekten biri değil o
Yaşamın tüm zorluklarına rağmen
Ayak altında ezileceğini bile bile

HER SENE YENİ BİR BAŞLANGIÇ MI
YOKSA YAŞ ALDIKÇA YENİ BİR KAYIP MI
BİR BİR EKSİLİYORUZ HAYATTA
KALANMI ÖLÜ GİDENMİ SAĞ
ACISIYLA TATLISIYLA TÜKENEN YILLAR
ÖMRÜMDEN BİR SENE DAHA GÖTÜRDÜLER

Hayatıma dokunmayan, iz bırakmadan gitsin,
Sahte yüzler rüzgar olup, uzaklara savrulsun.
Ne kapımda bir gölgesi, ne gönlümde adı kalsın,
Sessizce çekilsin ömrümden, zaman onu unutsun.

Ne telefon rehberimde, ne de evimin içinde,

Yokluğun kabuk bağlayan yarayı
Sürekli kanatmak gibi
Kanatıp kanatıp iyileşmesini beklemek
Özlemek özleyipte bir türlü görememek
Kokusunu içine çekememek
Tarifi var mıdır yokluğunun

27 ekim günüydü , takvimler artık hep hüzün.
Karardı gökyüzü güneş söndü o gün.
Adın dilimde dua, gönlüm hep hüzün
Sensiz geçen her an koskoca bir ömür annemm

Eminem derken gözlerimden dökülür inciler

Gözlerinde yeşilin en güzel tonunu gördüm
Bakışında güneşin Temmuz sıcaklığını
Sevginden gürül gürül ırmakların güzelliğini yaşadım
Nefesin okyanus kokusu
Varlığın bembeyaz buluttur gökyüzünde
Tenin ılık bir esinti bedenimde

İki insanın birbirini tamamlaması değil
Eksiklerini bile bile vazgeçmemeyi seçmesi
Asıl olan bu değil mi
Aşkın ta kendisi

Kusurların gölgesinde bile

Simsiyah bir gece
Yalnızlığa bürünmüş boğazın derin suları
Gökyüzünde yıldızlar
Yalnız kalmış ayışığı
Aydınlatıyor akıp giden suları
Uçsuz bucaksız derinliklerinde

Yarınlar adına bir silgi verin çocuklara
Silsinler dünyayı tüm kötü anıları
Kini nefreti o kanlı savaşları
Söküp atsınlar dinsin gözyaşları