Ebru Uzuner Şiirleri - Şair Ebru Uzuner

​Asi Sevdam
​Prangalar kar etmez, zincir vursan koparır,
Benim sevdam öyle bir kor ki, denizleri kurutur.
Uysal limanlar bekleme benden, rotam hep fırtına,
Yüreğim bir deli küheylan, şahlanmış bozkırına.

​Ayazda Saklı Kor
​Sokaklar buz kesmiş, her yan bembeyaz;
Gönlümü üşütmez dışarıdaki o sert ayaz;
Senin sevdan içimde sönmeyen bir ateş;
Yüreğimde bahar, ruhumda yaz.

*GÖNÜL TAHTININ REİSİ*
Adın sert rüzgarlar fısıldasa da kulağa, senin kalbin sığınaktır her yorgun cana. Bir bakışın merhamet, bir sözün şifa, sevginin en saf halisin, vefadan yana. Reis demek sadece hükmetmek değilmiş, gerçek lider gönüllere sevgiyle girermiş. O kocaman göğsünde saklı bir bahar, sana her bakan huzuru, sükuneti görürmüş. Kırmazsın kimseyi, incitmek lügatında yok. Sende şefkat derya, sende merhamet çok. Yolun hep aydınlık, bahtın açık olsun. Bu dünya senin gibi güzel kalplere aç. Adın yankılanınca bir heybet sarar dört yanı. Lakin tanımayan değil, tanıyan bilir sendeki o eşsiz canı. Sert kayalar arasındaki bir çiçek gibisin. Süsler her adımın, dokunduğun her anı. Reis olmak yıkmak değil, gönül yapmaktır. Karanlıkta kalanlara bir mum yakmaktır. Senin lügatında sevgi en yüce rütbe. Gerçek asalet insana şefkatle bakmaktır. Gözlerinde parlayan o sönmez merhamet, dostluğuna sığınan her ruh için bir cennet. Kimse size liman, yolda kalana yoldaşsın. Sende bulur dertler her zaman selamet. Büyütürsün içindeki baharı hiç yorummadan, geçersin nefretin yanından ona hiç dokunmadan. Bir tatlı dilin yeter buzları eritmeye, gönüllere taht kurarsın. Kimseye buyurmadan, varsın dünya dönsün, çıkarı peşinde. Sen bir başka parlarsın iyilik güneşinde.

​Hüzünlü Kentin Sırrı
​Gri bulutların saçlarına takıldığı o şehirde,
Adımların yankılanır kaldırım taşlarında...
Sensin hüzünlü kentin en narin, en saklı köşesi;
Kalabalıklar içinde bir başına,

​Kömür Karası Sevda
​Gecenin en koyu yerinden kopup gelmiş sanki,
Bir bakışın var ki, kainatın tüm ışıklarını söndürür.
Suskun bir çığlık gibi yerleşmiş gözbebeklerine,
Beni her defasında o dipsiz kuyulardan döndürür.

Zamanın dikiş yerlerinden söküldü bu sevda
Ne ucu sana değiyor ne sonu bende bitiyor
Gözlerin bir kenti haritadan silecek kadar kalabalık
Yokluğun
Dilsiz bir duvarda yankılanan bin yıllık hıçkırık
Sen orada