Mutluluk o kadar uzak ki bana
Düşmanı güldürdüm ben gülemedim
Sabrımla çatladı taştan duvarlar
Hasretin içimde dindiremedim
Sevilmeden sevdim iç çeke çeke
Sevdam yıktı dağları denizleri aştı
Yürekleri yakan hüzünlü bir şarkıydı
Dolaşırdı dilden dile
Bir tek sen duymazdın
Dayanılmaz dı ah sensizlik sancıları
İmkansız olmasa ne tadı var ki
Biz zorlu aşkların denizindeyiz
Gülmesin küçücük tebessüm yeter
Baştan sona aşkı yaşayalım biz
Ben bu gülizarın yalnız bir gülü
Seni unutamadığım doğru
Sebebi aşk mı?
Alışkanlık mı?
Yanıt vermem zor.
Alışkanlığım mı aşka ilerledi
Aşkım mı alışkanlığa geriledi.
Sen yaşadığını zannetsen ne olur
ben seni yüreğime gömdükten sonra.
Allah rahmet eylesin sevgilim sana.
Mutluluğu hiç sevmem ben
Hüzünlü bir sonbaharım
Kırılmış aşk dallarını
Süpürür benim rüzgârım
Ayrılığın mevsimiyim
Kalleşlere
Ekmek yediği topraklara ihanet eden kalleşler.
Damarlarımızdaki kanı tüketebilecek misiniz?
Kalan son damla kanımızdan da can buluruz biz
bir avuç suda boğulmak
sensiz her saniye
yırtılıyor kalbimde damarlarım gecelerce.
bir kanser li hücre gibi ilerliyor sinsice
kanatıyor damla damla,
dayanılmaz bu işkence.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!