Darısı başına
Uğursuz papatya
Yine bir yaprağın eksik diye mi?
Gülüyorsun.
Ukala papatya.
Saklanmaz orda duygular
Şeffaf kalpler görürsünüz
Çiçeklerden toprak açar
Kuşlar uçar denizlerde
Sayılı değildir zaman
Bir damla yaşsın sen
Ve tek bir cümlesin.
Bazen gözümden bazen dilimden
Dökülürsün ağır ağır ve sessiz
Sen sessiz
Sen bakınca
Bana öylece
Konuşma yeteneğim sıfır,
Düşünme yeteneğim
Sıfırın altında
Yuva olamadan
Köşk olmuşsun ne yazar.
Saray olur bana
Nohut oda bakla sofa
Yanımda oğullarım.
Gözyaşlarınız
Sarmaş dolaş olmuşsa ayrılırken.
Unutamazsın.
Ağzını açınca kapatmıyorsun
Mangalda tek bir kül bırakmıyorsun
Peynir gemileri yürümez lafla
Sen de artık beni şaşırtmıyorsun
Bana mutluluğu hiç hissettir mesen de
Güzel denen ne varsa hiç hak etmesen de.
Yüzsüz yüreğim
Sende
Sebepsiz yere.
Sen istesen
Güneşi sökersin yerinden
Yağdırırsın kırmızı karları
Sen istesen hiç üşenmeden
Çarşambayı selden alırsın
Son perşembesine çıkmaz ayın
Üzerine nefret örttüğün aşkı
ben gözlerinde gördüm.
Dilinin ucunda bendini zorlayan sözcüklerden nehirler
hissettim hapsettiğin.
Kaderin cilvesi belki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!