Enginlere Taş Şiiri - Salim Diyap

O dar kıyılardan çekil.
Senin doğanda
enginlere taşmak var.

Bırak, ölçemesinler seni
cetvelleriyle.
Kendi korkularından biçtikleri
elbiseleri sana giydirip
“sen buysun” diyemesinler.

Sen onların gördüğü kadar değilsin.
Bir kıyıya vuran
yorgun bir dalga hiç değilsin.
İçinde denizler büyüten,
kayalara çarpa çarpa
kendi yolunu açan
bir mavilik var.

Başkalarının çizdiği hayat dar geliyorsa sana
suç sende değil;
ufukları küçüktür onların.

Bil ki bazıları
sevgiyi bile kafese koyar,
iyiliğe sınır çizer,
hayallere ölçü biçer.
Seni sevdiklerini söylerken
kendilerine benzediğin kadar severler.

Oysa sen,
kimsenin sana ayırdığı yere
sığmak zorunda değilsin.

Çık o kıyılardan.

Biraz rüzgâr ol,
biraz deniz,
biraz başına buyruk
bir gökyüzü.

Kırılacaksan dalga gibi kırıl;
ama yine dön enginlerine.
Yorulacaksan yolunda yorul;
başkasının durağında beklemekten değil.

Ve bir gün
ardına dönüp baktığında
anlayacaksın:

Seni tutan duvarların çoğu
taştan değildi;
başkalarının senin için söylediği
“buraya kadar”lardan yapılmıştı.

Şimdi git.

Kendi maviliğine doğru yürü.
Çünkü senin doğanda
bir kıyıya sığınmak değil,
kıyıları aşmak;

hapsedilmek değil,
taşmak var.