Düşler ülkesinde Şiiri - Cpt Yılmaz Bektaş

Düşünce ağlayan düşüncesiz
Özrüne aldırmadan geçirdi ömrünü
Her çiçeğe konup eğlerken gönlünü
Artık çoktan kirlenmişti önlüğü
Zaten kaç kuruştu ki günlüğü
Hayatı duydukları gördükleri sandı
Her gördüğünü günlüğüne yazdı
Havanda dövülen suyla yıkandı
Duyduğunu diline doladı paylaştı
Aklını askıya astı
Ekranın tuşuna bastı
Filmi tekrar tekrar boşa sardı
Beyni kayıtsız kalamadı kayda aldı
İzleyerek gönüllü uykuya daldı
Sabah uyandığında muhayyilesi tamdı
Önündeki boş tabaklardan birine daldı
Yediği kabağın tadı iştahını kabarttı
Başka bir şey var mı diye soramadı
Kader kısmet nasibe inanmıştı
Neydi inadı!
Hissi babasından miras kalmıştı
Fikri ezelden ebede firardaydı
Düşleri aklını çoktan boğazlamış
Düşüncesi daha henüz doğmamıştı
Gözlerine at gözlüğü takılmış
Sözleri hoş ama boş bir sürü lafıydı
Bir gün ona fikrini sordular afalladı
Var mısın yok musun dediler
O oyun sandı…
Uğura inandı uğursuzluktan yakındı
Ya hep ya hiç, mantığı mantı sandı
Ne verdiysen aldı ne dendiyse inandı
İçini hiç boşaltamadı sorsan saygıdandı
Akvaryumdaki balık gibi
Kabuğuna sıkışmış salyangozla
Yavaş ilerledi Kaplumbağa
Hep mutluydu mutlu yaşadı mutlu sonlandı…
Cpt. Yılmaz Bektaş

Şair notu:
Mutluyum, mutluyuz, mutlular
Peki ya
Umutlu muyum umutlu muyuz umutlular mı?