Düşler ülkesinde Şiiri - Cpt Yılmaz Bektaş

Düşünce ağlayan düşüncesiz
Özüne aldırmadan geçirdi ömrünü
Her çiçeğe konup eğlerken gönlünü
Artık çoktan kirlenmişti önlüğü
Zaten kaç kuruştu ki günlüğü
Hayatı duydukları gördükleri sandı
Günlüğene yazdı her gördüğünü
Havanda dövülen gürültüye aldandı
Duyduğunu diline doladı paylaştı
Aklını askıya astı ekrana bastı
Filmi tekrar tekrar başa sardı
Beyni kayıtsız kalamadı kayda aldı
İsteyerek gönüllü uykuya daldı
Sabah uyandığında muhayyilesi tamdı
Önündeki boş tabaklardan birine daldı
Yediği kabağın tadı iştah kabarttı
Başka bir şey var mı diye soramadı
Kader kısmet nasibe inanmıştı
Neydi inadı!
Hissi babasından miras kalmıştı
Fikri ezelden ebede firardaydı
Hisleri aklını çoktan boğazlamış
Düşüncesi daha henüz doğmamıştı
Gözlerine at gözlüğü takılmıştı
Sözleri hoş manasız bir sürü laftı
Bir gün ona fikrini sordular afalladı
Var mısın yok musun dediler
O oyun sandı…
Uğura inandı uğursuzluktan yakındı
Ya hep ya hiç, mantığı mantı sandı
Ne verdiysen yedi ne dendiyse inandı
İçini hiç boşaltamadı doldurmamıştı
Akvaryumdaki balık gibi
Kabuğuna sıkışmış salyangozla
Yavaş ilerledi Kaplumbağa
Hep mutluydu mutlu yaşadı mutlu sonlandı…
Cpt. Yılmaz Bektaş

Şair notu:
Mutluyum, mutluyuz, mutlular
Peki ya
Umutlu muyum umutlu muyuz umutlular mı?