Bayramlık Şiiri - Cpt Yılmaz Bektaş

İlk anda hatırıma gelmedi
Neden bilemedim birden
Hangi -miş` li geçmiş zamandan-
Bir bayramdı ki o şimdi özlenen
Bir çocuğun aklından daha fazla
Ruhunun iliğine işleyen…

Unutulmuş o ruhtan eser yok şimdi,
Eskide kalmışsa bilmem
Nedense, düşününce istemeden
Gözlerimi nemlendiren…

Eski Bayramlardı; neşeyle yaşanan;
Büyüğü küçüğü fark etmeden,
Ne kadar istesekte
Geri dönülemeyen, döndürülemeyen...

Daldığım hayal aleminde kalmadan
Becerebilirsem
Belki bir resmini çizebilirim
O zamandan bir çocuğun gözünden
Bu gözler artık küçük bir çocuğun
Gözleri değilken…

Çocuk gözümden Bayram:
Yeni bir Bayramlık ve Et imiş eve giren
Mutlu insanın Et’ e kemiğe
Ve yeni bir kıyafete bürünmüş haliymiş
Yedisinden yetmişine yaşlı genç
Kadın erkeği ayırt etmeden
Şekerin içine saklanmış
Tatlı bir sürprizmiş; Bayram edilen…

Cebindeki iki buçuk liralarla
Bakkalın yolunu tutmakmış
Geri kalan ne varsa geçmiş Bayrama dair
Gerçek bir serapmış
Bir de demezler mi “Deliye her gün bayram. “
O, diyenlerin haltıymış!

Aklımda kalan o günlerden
Bugünlerde de pek fazla değişmeyen;
Senede bir iki defa ağzı tatlanana değil;
Ağzının tadı hiç kaçmayana;
Her gün yeni kıyafet giyebilenle et yiyebilene
Asıl hep Bayrammış
Diğerine Bayram senede ancak iki defa
Ya uğrar ya uğramazmış!

Ama bir şey var ki her şeye bedel;
Bedel biçilemeyen :
Sıkıca Sarılmak…
Yan yana omuz omuza
Tüm sevdiklerinin sevgi çemberiyle sarılmak…
Çocuklarla yaşasın tüm Bayramlar.
İyi ki varmış eski Bayramlıklar!
Cpt. Yılmaz BEKTAŞ

Şair notu:
Açtım yine bayramlık ağzımı
Ne kadar şeker varsa yedim
Tatlı olsun diye sözlerim
Bayramlık şekerim