Bayram kimin Şiiri - Cpt Yılmaz Bektaş

Eskiden Bayramlar vardı
Tüm Milletçe bilinen
Bayram Namazıydı hepten gidilen
Senede iki de olsa tüm konu komşu görülen
Ramazan ,ağızları tatlandıran,
Kurban , ruhları kanatlandıran,
Ağırlayarak, Paylaşarak, Doyurarak...

Yürekler bir olurdu sarılarak.
Bayramlıktı, bayramlaşmaktı, harçlıktı..
Yüreği pır pır heyecanlı;
Şeker toplarken çok tatlıydı çocuklar..
Hepten tatil olmamıştı
Ekonomi değildi bu kadar!

Geçmişlerimiz idi , Duayla Yad edilip
Yürekten bir Fatiha’yla anılan.
Vefaydı: yaşlısıyla, genciyle hatırlanan.
El öpmek, sarılmak, değildi elbet kasıt,
Yeniden aile olmak, yalnızken çoğalmaktı
Ortak ruhtu bayramda yeniden yaratılan
İç içe sokulup hissetmekti aslolan.
Gönülden gönüle sığınılan
Bir ananeydi; Bayramlaşmak; küslüğü olmayan.

Özenle seçilip memleketten; hasretle yazılıp
Elden sevgiyle postalanan Bayram tebriğiydi
En uzağından dostluğun sevinçle alınan
Yıllarca hatırlanıp , özlem ve özenle saklanan...

En makbulü elle açılan; baklava ne şahaneydi
Ne güzel bir şeydi dolma, evde sarılan ve ayran
Kolonya, lokum, bayram şekeri bahaneydi,
Bir arada olmaktı aslolan Bayramdı kutlanan!

Bayram traşı...En yakışıklısı: sinekkaydı; bahşişi bol olandı
Kıyafetlerin en güzeliydi: Arefede alınan...
Tüm Bayramlar bizimdi, Dinisiyle, Millisiyle...
Paylaşılan değerlerimizdi çocuğu, yaşlısı, genciyle;
Kadınıyla, erkeğiyle, azınlığıyla, yerlisiyle
Kimsenin değil, Hepimizin Bayramıydı.

Cpt. Yılmaz Bektaş

Şair notu:
Sahipsiz kalmasın, Bayramlarımız ki
Bayramsız kalmasın çocuklar
Coşkusuz olmasın; öksüz kalmasın yarınlar...