Durur Karşımda Şiiri - Sadık Kocabaş

DURUR KARŞIMDA
Gelirim demiştin saati kurdum,
Sevdiğin ne varsa masaya koydum.
Bıçağın ucuyla karpuzu oydum,
Adın kıpkırmızı durur karşımda.

Nargile dumanı sardı tavanı,
Kalemim kâğıda verdi ayarı.
İsminin harfleri dizdi sıralı,
Mürekkep ağlıyor durur karşımda.

Gözümün ferine mil çekip gittin,
Gönül sarayıma yel esip gittin,
Vuslatın ipinden el çekip gittin,
Hasretin hançeri durur karşımda.

Köz düştü bağrıma, dumanım tütmez,
Sana giden yollar gitmekle bitmez.
Yalan sözlerini vicdanım yutmaz,
Sitemim dağ gibi durur karşımda.

Hakikat ehline elim bağladım,
Yârin cefasına yürek dağladım.
Ölmeden bin defa öldüm ağladım,
İmzasız dilekçe durur karşımda.

O mağrur edanla kapıyı vurdun,
Bedenin kaybolmuş ruhunu sordun,
Bahçeden sararmış papatya yoldun
Ayrılık hüzünle durur karşımda.

Derdi ile yandım, külüm savrulur,
Aşkın kazanında ciğer kavrulur.
Elbet bir gün hesap senden sorulur,
Kalemsiz Şair durur karşımda.