Dursun Dayı Şiiri - Sadık Kocabaş

DURSUN DAYI:
Yalan dünya kime kaldı desene,
Vakti gelmiş artık göç Dursun Dayı.
Gidişin kor oldu düştü sineme,
Yaramız sızlıyor geç Dursun Dayı.

Kornanın sesini duyardı dağlar,
Gidişinle öksüz kaldı bu bağlar.
Eksilmez gönülden şu hatıralar
Gurbetin şerbetin iç Dursun Dayı.

Dayı dediğim koca bir çınar,
Yıkılsa başında cümle can yanar.
Gözümüz her yerde izini arar,
Hakk’ın divanına uç Dursun Dayı.

Gönül bahçesinde soldu güllerin,
Akşamlar demiyor artık dillerin,
Lâl olmuş konuşmaz pazar yerlerin,
Sükûtun eyledi suç Dursun Dayı.

Ne yükler çektin ömür boyunca,
Kaderin yolunu gördün sonunda
Ecel şerbetini bir kez bulunca,
Yükledin kervanı göç Dursun Dayı.

Güneş sönük doğar sensiz sabaha,
Emanet eyledik seni Allah’a.
Dönüp de bakmadın bir kere daha,
Biter mi dünyada güç Dursun Dayı.

Kalemsiz Şair’im dertle yoğruldum,
Hakikat yolunda yandım duruldum.
Dünya kavgasına artık yoruldum,
Hatıran başımda tac Dursun Dayı.