Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

ardıç ağacı

ağacın ardı
arda bakan
türkü yakan
sevdalı can

asi gazeli

ah! yeter artık-kırılan insan fayı
acıdan, acıdan yana esiyor yel
ve hep kanıyordu deli, asi çayı
ne çok öldük, kan çağlıyor-sel

aşk diyeti kanayan

gurbeti sılaya bağlayan iç yollar; siren-o kara tren
durun durun! bolkar’da, ulukışlak’ta ineceğim ben
‘istiklalsiz din-iman olmaz’ çığlığı-oba bacası tüten

taksim’de aşk için ıslık çal

özgür ve yaramazım; şımarık, çocukça
güneşi içtim, yüreğine dokundum, hakça
ve acını hissettim, gıdıklandım dokundukça
kanayan, bu dünyadaki tüm acılar, kötülükler

aşkla yaşlanmak

-1-

anadolu’nun aydınlık yüzü-ata izi, bilge-ak erenler otağı ocak
beyağıl'ın yoksul ama gönlü varsıl beyleri, candan ve sıcak

aşk yolcusu

ve beşikte, o eşikte kanayan, salı-ertesi
perşembeyi cumaya bağlayan, akşam idi
başı bağlı kurban tığlandı, el verdi erenler
ileriyi görenler, oracıkta gönül gözü seğirdi

asrın çığlığı

ürken fincancı katırı, tek nefeslik bu şiir; bir kadehin hatırı
‘1 mayıs bayramı’ öncesinde ve kızıl bayrağın gölgesinde
‘onların zincirlerinden başka kaybedecek’ çok şeyleri vardı
yaratan mavi-beyaz-altın yakalılardı, bu evren onlara dardı

geçmedi bor’un pazarı ve döndü küre
hoca nasrettin sofrası bol kepçe-aşure
vıttırıvızık bereketi, aç yatıştıran o süre

ve nuh’un gemisi karaya vurduğunda
her çeşit bol ürün, fokurdadı-kaynadı

atatohum

ah! benim özgün özünüm, çorak toprakta filizlenen azı
körpe dizelerin yeni bağlacı, bağlaması-sazı

mavi göğün süsü-nazı, dil bayrağım türkçenin, gür sesi

Atatürk Yeniden

Güneşi içen rüzgar kanatlı al atın, o yelesinde
Gırtlaktan söylenen son şarkının, ilk nefesinde
Sen vardın, yardan düşen yardın, yarin sesinde