Aşk Yolcusu Şiiri - Dursun Özden 3

aşk yolcusu

ve beşikte, o eşikte kanayan, salı-ertesi
perşembeyi cumaya bağlayan, akşam idi
başı bağlı kurban tığlandı, el verdi erenler
ileriyi görenler, oracıkta gönül gözü seğirdi
sevdalandı-başı döndü-gece kirmen eğirdi

süslü, kınalı o kurban başına-al bağlandı
tam-kam zamanı, hemde-cemde-demde
semada semah dönen canlar; uçtu, uçtu
aşkla, kerbela aleviyle, yürekler dağlandı
ıslak rayı öpen-kara trendeki-asker yandı

pireli-bitli sarı komser haşaşi-kıran girdi kasabaya
o pek vahşi, bitmeyen kara kış, aydın olmak zor iş
yürek işi, tutkulu şiir tutsak, ulu-kışlada bahar ırak
beni acıtan kırık-yitik zamandı, kaç bayrak geçti?
özgürlüğün üstünden, nöbet değişiminde kan içti

ispiyoncu, topal ferruh radyosu, bozuktu
sözü saza taşıyan kızak, sinsi bir tuzaktı
geceyi öpen o dudak izi-kanlı kızıl şafaktı
yitik zaman ışığı söndü, kim av-kim avcı?
dursun, hiç durmasın diye; vicdanlı savcı

okla yayın-o kalemle kılıcın sapı aynı
ah! "İllegal lahana örgütü(ilö)" yalandı
sırdaş gece yandı; tek tanıdık, tanığım
aşka giden yol-o kutsal kitap bile, utandı
özgür, yitik yaşam; işkenceye sevdalandı.

dursun özden