Asrın Çığlığı Şiiri - Dursun Özden 3

asrın çığlığı

ürken fincancı katırı, tek nefeslik bu şiir; bir kadehin hatırı
‘1 mayıs bayramı’ öncesinde ve kızıl bayrağın gölgesinde
‘onların zincirlerinden başka kaybedecek’ çok şeyleri vardı
yaratan mavi-beyaz-altın yakalılardı, bu evren onlara dardı

tarlada-fabrikada-okulda, bayraklar yarıya inmeden, ırak
bir hilal gibi süzülen orak, anadolu ekini biçiyordu, çorak
ateş korunda-demiri döven ve çeliğe su veren-ağır çekiç
kendi kaderini yazan o kırık kalem, yarım kalan-o aşkı iç

ve erken utkuyu müjdeleyen-son çığlığa kadeh kaldıran
“cam cama değil, can cana, şerefe!” yüz yılın ardından
düşünen ve dirsek çürütenler; 'kurtuluş yok tek başına'
o emekçiler; 'enternasyonel marşı' söylüyordu-boşuna

ah ki ah! bitmez sınıf savaşımı-hak mı?
feleğin, şu sömürü çarkı; artı-tuzak mi?
paranın padişahına, kanlı kart-postal at
sinsi, tek bacaklı mayın eşeğine dikkat!

çocukların oyuncağı; misket bombası var
peki, yitik-kimsesizler gömütlüğü nerede?
nerede kesik başlar? yuh olsun godoşlar!
ve yeni nesil yaşasın, yarasın yoldaşlar!..

dursun özden