Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

cadılar zamanı

son vagondaki kanayan dudak izi
kutsal emanetin saklandığı anda
tren mi yol alıyor, yoksa it izi mi?
yükü sıkıntılı seneler, o vagonda

çal kemancı

bu dünya kimsesizler gömütlüğü, kocaman bir zindan
dışarıda aç puştlar-kara başlar, içeride kim kimi taşlar?
güneşi yutan deniz-gökyüzü nur-mor ufukta dans başlar
şafakta öten göçmen kuşlar, yitik zamanda bulutları taşlar

çalmak

çoban ali iz sürücü, fardı, kara kıl çadırın, yanık sevdalısı, yardı
kara ve sarı keçili o yörük obasında, kayrak yolda-kaval çalardı

ay sallandı-al yazmalı kınalı ak kızın çığlık yankısı yeri-göğü sardı

türküler kanamasın

“çanakkale geçilmez” kutsal bir mazi
bağımsızlık ya da tutsaklık tek terazi
bura gelibolu, gazinin kırıktı sol kolu
daha on beşindeydi, ethemoğlu rıza

cehennem çığlığı

evim evim, benim o minnacık küçük evim, beynim suda
beyinsiz ölüler altına tapmazki, nuriler-huriler ağlamaz ki
yüzen-gezen algımla arınır, yitik zaman kirinden kirinden

cellatın cinneti

araftayım-yastayım, kafesteyim; cellat olmaktan bıktı-usandı
adam asmaktan yoruldu, kuru-kanlı elleri nasırlandı, uslandı

kendi aklınca, yaşını büyütüp astıkları son kurbanı anımsadı

cenk-denk zaman

anadolu ekini-bereketi harman, çift süren-hasat yapan
kara saban-pulluk, ahi evran, o ata tohum-o ana vatan

şiir tarlasında toprağın ruhunu zapteden-aşkı kutsayan

cepken delik

-1-
tan çiçeği taç yaprağında başkaldırdı, güneşi ilk öpen
çatal kaya'nın kardeleni, ah!.. şehit çoban ahmet, sabi

cezayirli cemile çığlığı

ah cemile, vah cemile! gönlü güvercinli tutsak cemile
savaş, taciz-töre-göç-kıtlık-ölüm; vız gelir mazlumlara
yarına koşuyor; aşk ile sevda ile satrançta şah cemile
tam bağımsızlık onun karakteri, özgürlüğü verin eline

asi çığlık

asi; zorbaya başkaldıran
ırmak, kaynağına ters akan
ve hatay, hayat sebil, o hayrat
git yaya, kutsal şehir antakya’ya