Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

barış çığlığı

1 eylül günü, dünya barışı yandı
1 mayıs’ta 977’de, emek kanadı
ve kentte, gezi çığlığı yankılandı
barışa, aşka, yaşama, yoktu izin

barış: namluda açan çiçek

ve bu çığlık bir devrim şarkısı, seher yankısı ve zulme boyun eğmeyen
yeryüzü halifesi o zalim hünkara, deri yüzen kasaba minnet eylemeyen

‘leyla’ yazılı derisi yüzülen nesimi can-kanlı aşkın kilimini dokuyan ozan

gülibik

yanki, uzak diyarın kuduz çakalı
hiroşima-vietnam-felluce ilk salı
çernobil zehirli, güveren yasaklı
sevginin yüreği barış, hep haklı

batur

evrende, yerkürede ve çevrende, tek töz-tek göz-tek söz yoktur
her üçgenin iç açıları toplamı, bir magma köz eder, gönlü toktur

ölüm-yerçekimi yasası, tek nefeslik ömrün-tek tasası, çilesi çoktur

çocuk çığlığı

uzaylı akrabaların kanayan şarkısı-yankısı, solosu-korosu
doğa çığlığı, artan iklim krizi; sıradan ışık hüzmesi, düş izi
aşkın son şansı, gizi, yaşamı yaşanmaz eden-insan egosu

artı-değer, alın teri, göz nuru döken
ey canlar, bayramınız kutlu olsun!..
emek düşmanı zalimler, zebaniler
korkudan altına işer, korksunlar
ağız dolusu gülebilsin çocuklar
ey güzel çiçek! fabrika-tarla-ev

bekir coşkun çığlığı

satılık akıl, kör benlik bu mudur?
“yetmez ama evet” tuzak kuran
liberal misyonerler cüce, bodur
inadına göz yaşı şişesini doldur

berdel-bedel

kanayan şiir siirt, ağalık kin, cin (12)
seyirt ali-seyirt, kaçır dağa-at bin (12)

botan çayı pek derin, aşka şans verin

beri yaka çığlığı

düşünüyorum-suçluyum; delice-uçuk-aykırı-sevisi usta
‘sefillik’ nedir? bilmez onlar: “ekmek yoksa, yiyin pasta”
derler, yüce değer emek hasta-canı yanan analar yasta

beyaz şiir

akça aşk: un, şeker, pamuk
bu üç beyaz, o yaşamsal sır
yoksa hayat, yamuk-yumuk
giyim-kuşam, beslen çabuk